A kiss from the sun that never sleeps
No one can see the stars
✧𓂃 🎨🪄˖ ࣪ 𖡼
Taehyun
Yanımda
Jay
Ne
Jake
Harikasın evlat
Simdi malları caktırmadan bana getir
Taehyun
Jake şaka kaldıracak durumda hiç değilim
Beomgyu burda
Evime geldi
Yatağımda yatıyor
Jay
LAN EVE Mİ ATTIM COCUĞU
AGAGGA BU GÜNLERİ DE Mİ GÖRECEKTİKK
Jake
Sus bi salak
Tyun
İyi misin sen
Ne oldu anlat baştan
Taehyun
Eve geldim grupla ilgili konuştuktan sonra falan
Ya bak bir şekilde ondan uzak durabiliyordum en azından ona sataşırken
AMA BANA GELEN OYDU
Taehyun
O kadar kötüydü ki bayılacak falan sandım
BANA NE DEDİ BİLİYOR MUSYBUZ
SARILABİLİR MİYİX
Dalga geciyoe falan sandım amkk
AĞLAYABİLİR MİYİMM
Jake
Hayır rahat dur ee
Taehyun
O böyle bakarken nasıl hayır derim ki benn
Sarıldım falan sonra ağlamaya başladı
Ama öyle içli içli ağlıyorduki öleceğim falan sandım
O kadar tatlıydı ki kollarım arasında kaybolucaktı
Taehyun
BİDE YANLISLIJLA ÖPTÜM ONU SACJNDAN
Hemde sanırım biekaç kez...
Jay
ALLAHIM ÖPÜSTÜNÜZ ZANNETTİM Bİ KORKTUM
Taehyun
YA Bİ SUS SAPIK
neyse sonra uyurken de benden sarkı söylememi istedi
SESİ O KADAR NARİN CIKIYORDU Kİ
ARKADASLAR BANA BİSEYLER OLUYO SANIRIM
Jay
ASIKSIN AMK BİR YILDIR BASIMIZIN ETİNİ YE YE BİTMİYOR
Jake
Iyy bu ite katıldım suan
He bide bisey sorcam
Madem seviyosun niye bulasıp duruyorsun cocuğa mal
Taehyun
Offf be bileyim jake
Basta cidden sinirlerimi bozuyordu ama bilmiyorum son birkaç aydır ofoof
Hem bi anda sataşmayı bıraksam cok sacma olmaz mı
Jake
Kanka niye olsun
Hem bak cocukyine de sana gelmis
Demek ki her şeyi silebilmiş kafasında
Bence bu aranızı düzeltmek icin bir isaret falan
Taehyun
Off bilmiyorum
Neyse bunun telefonu çalıyor bir saattir uyanmasın diye sessize aldım ama hala çalıyor
Jay
Ac bi bak önemlidir belki cok aramıs
Jake
Aynen
Taehyun
Acayım bari
✧𓂃 🎨🪄˖ ࣪ 𖡼
Beomgyu'nun ısrarla çalan telefonunu sinirle eline aldı Taehyun. Açmak gibi bir niyeti yoktu fakat kim arıyorsa acil gibiydi çünkü neredeyse onuncu kez arıyordu.
Salonda dün oturduğu koltuğun üzerinden telefonu aldı ve ekranda gördüğü 'Hyuka🌟' yazısı ile birazcık endişelendi, bu önemli bir şey olma ihtimalini arttırıyordu. Telefonu açıp kulağına götürdüğünde duyduğu yüksek ses ile kulağından uzaklaştırmak zorunda kalmıştı.
"Hyung neredesin, saatlerdir seni arıyoruz. Kalktığım zaman seni göremeyince nasıl hissettim haberin var mı? Gecenin bir vakti aklıma ne kadar şey geldi hiç düşünebiliyor musun? Neredeysen de gelme küstüm ben senle. Almayacağım seni eve git başka yer bul." derin derin nefesler verdi Huening Kai. "Çok korktum aptal."
"Kai-ya" dedi Taehyun bıkmışlığın hissedildiği bir sesle. Bugün fazla bir duygusaldı fakat şuan uyumak istiyordu sadece. "Sakin ol, benimle Beomgyu." dediğinde Huening'in verdiği derin nefesten ne kadar rahatladığını anladı Taehyun.
"Ahh." dedi Huening. "Söyle ona eve almayacağım onu. O kadar korktum ki Taehyun." dediğinde kıkırdadı Taehyun.
"Şey.." dedi Huening "Nasıldı eve geldiğinde"
İç çekti Taehyun, bir daha üzerine düşünmek istememişti. "Geldiğinde çok kötüydü ama uyuyor şimdi "
Rahat bir nefes verdi Huening. "Beomgyu'nun mükemmel bir çocukluğu olmadı Taehyun. Arada böyle uzaklaşmak isteyebiliyor. Şey, teşekkür ederim sana, yanında olması gerek kişi bendim ama..." Taehyun o an saatlerce Beomgyu'dan konuşmak istedi. Neler yaşadıysa her şeyi öğrenmek isteğiyle doldu bir an. Şayet birkaç saat önce kapısına gelen beden'in ne kadar yıpranmış olduğunu bizzat kendi gözleriyle görmüştü o.
"Sorun yok Kai, hem o kadar vicdansız değilim ben."
"Yaa" dedi Huening "Teşekkür ederim Taehyun, sana iyi geceler o zaman" dediğinde karşılık olarak iyi geceler diledi Taehyun ve telefonu kapadı.
Kapısı çalınmadan önce açtığı yarım kalan kutuyu eline aldı ve dibinde azıcık kalan birayı yudumladı Taehyun. Getirdiği yorgan ve yastığı salondaki koltuklardan birine gelişigüzelce fırlattı ve yorganın içine girdi. Sonrasında ise gün içerisinde yaşadıklarını tekrardan düşünerek uykuya daldı.
✧𓂃 🎨🪄˖ ࣪ 𖡼
Annesinden, dışarıda ondan bir başarı bekleyen insanlardan uzak bir huzurdaydı Beomgyu. Annesini, genel yaşantısında veya resim çizerken duymaya pek alışık değildi. Fakat ne zaman resim dışında başka bir sanatla ilgilenmeye başlasa kafasındaki sesler susmuyor, annesi ona bunu yapmaması gerektiğinden bahsediyordu. Bu nedenle son birkaç gündür peşini bırakmayışını buna saydı Beomgyu. Annesi hayattayken büyükannesinin yanına kaçıp biraz müzik yapmak istediğinde saatlerce kilitlendiği karanlık odayı hatırladı. Çok istediği müzik grubunu kurmak için attığı ilk adımdan itibaren tekrardan sesleri duyması da bu teoriyi doğrular kıldı.
Sakinlik ve huzur içerisinde uyandı Beomgyu. Uzun zaman sonra baya iyi uyumuştu bu yüzden içine bir enerji dolmuştu. Saate bakmak için telefonuna uzanacağı sırada tamamen farklı bir yatakta olduğunu fark ettiğinde kafası karışmış halde etrafına bakındı. Dün gece olanlar teker teker aklına gelirken derin bir iç çekti. Taehyun'u fazlasıyla kızdırmış olmalıydı ve hemen eve gitse iyi olacaktı.
Hemen odanın içerisindeki lavaboya çekinerek girerken işlerini halledip elini yüzünü yıkadı ve dün saatlerce ağladığı kapının önünden geçerek salona ilerleri.
"Günaydın, prensimiz sonunda uyanabilmiş" dedi Taehyun koltukta bağdaj kurmuş halde telefonuna bakarken. Son cümleyi takmadı Beomgyu ve karşılık verdi. "Günaydın" dün oturduğu koltukta gördüğü telefonunu eline alıp aynı Taehyun gibi bağdaj kurarak oturduğunda ekranı açıp saate baktı. Sonrasında ise ağzından yüksek bir şaşırma nidası çıktı. "Saat iki mi olmuş" onay beklercesine Taehyun'un suratına baktığı zaman "Gerizekalı" dedi Taehyun...
"Uyandırmak istemedim ama bu saate kadar uyuyacağını da hiç düşünmemiştim." dedi ve arkasındaki masaya bakarak ekledi. "Kahvaltı hazırlamıştım fakat soğudu sanırım..."
Mahçupca gülümsedi Beomgyu. Dün aralarındaki buzların gerçekten eridiğini düşünmüş bu yüzden daha rahattı. "Uzun zamandır pek düzgün uyuyamıyordum, denk geldi herhalde." dedi Beomgyu.
"Çok rahattır yatağım." diyerek egoistçe sırıttı Kang.
"Öyleydi." demek istememişti fakat bi anda ağzından çıkıvermişti Beomgyu'nun.
"Saatlerdir seni bekliyorum, kahvaltı yapalım hadi."Gergin atmosferi bozmak için konuştuğunda ikiside ayağa kalktı ve zaten hemen yanda olan mutfaktaki masaya çapraz olacak şekilde oturdular.
"Oha" diye şaşkınlığını gösterdi Beomgyu. "Huening hiç bunları yapmayı beceremiyor" diye konuştuğunda tabağındaki pankeklere sıkmak için masada duran soslara göz attı. Karameli gördüğü zaman kulaklarına kadar sırıttı ve kendi tabağına resmen boşalttığında onu izleyen Kang'a döndü. "Karamel pankeke çok yakışır Taehyun, kesinlikle denemelisin." diyerek onun lafını yüzüne vurduğunda kıkırdadı Taehyun.
"Ben almayayım." diyerek karamele tiksinerek baktığında yemeğine geri döndü Beomgyu. Pankekten büyük bir ısırık aldığında gözlerini şaşkınlıkla açtı Beomgyu. "Yuh diyorum, bunun tarifini kesinlikle bana vermelisin." dediğinde nefes aldı Taehyun. "Bildiğin pankek tarifi Beomgyu, ekstra hiçbir şeyi yok" dedi ve bir lokmada o aldı.
"Hayır!" diyerek itiraz edişi Taehyun'u gülümsetti. Ne kadar çok gülmüştü bu gün. "Hayır, bunda kesinlikle farklı olan bir şeyler var."
"Sen öyle diyorsan.. "
