Bölüm 7

Poyraz aniden yerinden kalktı ve sınıftan hızlıca ayrıldı. Yüzündeki öfke beş kilometre öteden bile belli olabiliyordu. Şevval bana peşinden gidelim manasında baktı. Şevvalle beraber poyrazın peşinden koştuk. “Nere gitmiş olabilir” dedi Şevval. Aklıma tek yer geldi o da kayıt odasıydı. Kayıt odasında anons felan da yapılıyordu. Büyük ihtimalle ayazın bu anonsundan sonra sinirlenip anons odasına gitmiştir. “Beni takip et” dedi Şevvale. Anons odası okulun en üst katındaydı koşa koşa bittim. Anons odasının kapısının kulpuna elimi koyup çektim açılmıyordu kitliydi kapı. Hassiktir içerden acı içinden kıvranma sesi geliyordu. Gözlerim doldu ya o sesler poyrazın sesiyse. Ayazın karanlık tarafı vardı ve bunu tüm okul (hocalar ve müdür dahil) bilmesine rağmen kimse bişey yapmıyordu. Ayazın bir çetesi vardı diğer okullarına olduğu gibi ama ayazgilin çetesi diğer okullara bile hükmediyordu. Bu yüzden korkuyordum poyraza bişey yaparlar diye. Bağırdım “Poyraz aç şu kapıyı lütfen Poyraz… aç şu kapıyı iyi misin ne olur şu kapıyı!” Kapının dibine çökmüş ağlıyordum bir yandan da Şevval beni teselli ediyordu. Bir anda kapının kilidi açıldı. “Güzelimm…” bu poyrazın sesiydi. “POYRAZ” diye heyecanla bağırıp poyraza sarıldım. Göz yaşlarım poyrazın omuzunu ıslatırken poyraz saçlarımı okşuyordu. Poyrazdan ayrılıp içeri doğru bakınca ayazın kanlı yüzünü gördüm. Poyraz gözlerimi kapattı. “Güzelim bakmaman daha iyi.” Şevval bir anda bağırdı “Lan köpek o çocuğu öldürdün mü bak senin yüzünden nefesin ya da benim başım yanarsa seni de ben gebertirim okey?” Ayaz güldü “Abart istersen öldürmedim sadece dövdüm.” Bunun üstüne ben konuştum “Sana nasıl hiç bir şey olmadı” Şevval’de onaylar şekilde başını salladı. “Bana kimse vuramaz beni dövmek öyle herkesin yapabileceği bir şey değil Nefesim.” “Neyse hadi gelin aşağıya inelim.” dedi Şevval. Hepimiz aşağıya indik. Okul çıkışı oldu. Şevval “Bişeyler içmeye gidelim mi.” diye sordu. Üçümüz de onayladık bir tekele girip üç tane bira aldık ve köprü altına gittik. Bir yandan biralarımızı içiyor bir yandan kahkahalar atıp dedikodu yapıyorduk. Şevval “Poyraz senin sevgilin var mı?” diye sordu bana bakarak. “Hayır ama yıllardır hoşlandığım biri var” diye karşılık verdi. “Kimmiş bakalım bu kişi?” Poyraz tam cevap verecekken bir ses yükseldi “Gençler napıyorsunuz orada!” Zabıta abiler bizi görmüştü. Poyraz bileğimden tuttu ve koşmaya başladık Şevvali sorarsanız o bizden önce topuklamaya başladı zaten. Evet işte bu da benim hayatım…