Nihat son zamanlarda kendini tuhaf hissediyordu.Asena güldüğünde o da gülüyordu.Asena üzgün olduğunda morali bozuluyordu.Asena bir gün okula gelmese bütün gün eksik hissediyordu.Bu normal değildi.En azından arkadaşlık için normal değildi.Bir cuma günüydü.
Nihat, Kaan ve Eren bahçedeki banklarda oturuyorlardı.Kaan her zamanki gibi konuşuyordu."Ben sana diyorum, Defne kesin benden hoşlanıyor."Eren gözlerini devirdi."Her hafta başka bir teori üretiyorsun.""Oğlum bu teori değil."Nihat istemsizce güldü.Kaan bir anda ona döndü."Sen niye bu kadar mutlusun?"
"Ney?"
"Son zamanlarda sırıtıp duruyorsun."
"Saçmalama."
Eren de şüpheyle baktı.
"Birisi var mı?"
Nihat'ın kalbi hızlandı.
"Yok."
"Yalan."
"Değil."
Kaan ayağa kalktı.
"Kesin birisi var.
"Ders çıkışında Eren Nihat'ı yakaladı.
"Ciddi soruyorum."
"Neyi?"
"Birinden hoşlanıyor musun?"
Nihat sustu.
Eren onu yıllardır tanıyordu.Sessizlikten bile ne düşündüğünü anlayabiliyordu.
Sonunda hafifçe gülümsedi.
"Asena mı?"
Nihat'ın gözleri büyüdü.
"Nereden bildin?"
Eren kahkaha attı.
"Oğlum bütün okul biliyor."
"Ne?"
"Sadece siz bilmiyorsunuz."
O sırada kızlar grubunda da benzer şeyler oluyordu.
Arya sıranın üzerine oturmuştu.
Defne ve Ada yanında duruyordu.
"Asena."
"Efendim?"
"Nihat sana bakıyor."
"Yine başladın."
"Ciddiyim."
Asena başını kaldırdı.
Koridorun diğer ucunda Nihat vardı. Gerçekten ona bakıyordu.
Göz göze geldiler.Bu sefer ikisi de bakışlarını kaçırmadı.Sadece birkaç saniye birbirlerine baktılar.Sonra Nihat hafifçe gülümsedi.Asena'nın kalbi deli gibi atmaya başladı.
O gece Nihat yatağında uzanıyordu.Telefonunu açtı.Asena'nın profil fotoğrafına baktı.Bir süre düşündü.Sonra kendi kendine fısıldadı."Galiba ben gerçekten aşık oldum."Ama henüz bilmediği bir şey vardı.Yakında bütün arkadaşları bu sırrı öğrenecekti.
Ve işler hiç beklemediği kadar karışacaktı...