Asena son zamanlarda kendini anlamakta zorlanıyordu.Nihat'ı gördüğünde mutlu oluyordu.Nihat onunla konuştuğunda bütün gün yüzü gülüyordu.Ama işin en kötü kısmı şuydu:
Nihat başka bir kızla konuştuğunda canı sıkılıyordu.Perşembe günüydü.Öğle arasında Arya ile koridorda yürüyordu.Bir anda Arya dirseğiyle ona vurdu.
"Asena."
"Noldu?"
"Bak."
Asena bakınca duraksadı.Nihat pencerenin yanında durmuştu.Yanında üst sınıflardan bir kız vardı.Bir şey konuşuyorlardı.Kız sürekli gülüyordu.Nihat da gülümsüyordu.Asena'nın içi tuhaf oldu.
"Tamam."
Arya ona baktı.
"Tamam mı?"
"Evet."
"Asena."
"Ne var?"
"Kıskandın."
"Kıskanmadım."
"Kıskandın."
Kıskanmadım dedim."
Arya sadece sırıttı.O gün boyunca Asena'nın keyfi yoktu.Matematik dersinde bile dalıp gidiyordu.Nihat birkaç kez ona bakmıştı.Ama Asena özellikle başka tarafa dönüyordu.Bunun nedenini kendisi de bilmiyordu.Ya da biliyordu da kabul etmek istemiyordu.Son ders çıkışında Nihat yanına geldi.
"Asena."
"Hm?"
"Kızgın mısın?"
"Hayır."
"Kesin kızgınsın."
"Değilim."
"O zaman niye bütün gün bana bakmadın?"
Asena cevap veremedi.
Nihat birkaç saniye sustu.
Sonra gülümseyerek sordu.
"Kıskandın mı?"
Asena'nın kalbi duracak gibi oldu.
"Ne?"
"Üst sınıftaki kızı diyorum."
"Kıskanmadım."
"Kesin mi?"
"Evet."
Nihat hafifçe güldü.
"Peki."
Ama o gülümseme Asena'nın bütün savunmasını yıkmaya yetmişti.O akşam grup sohbetinde herkes konuşuyordu. Kaan yine saçma şakalar yapıyordu.Defne onu azarlıyordu.Eren her zamanki gibi sakin mesajlar atıyordu.Bir ara Nihat özelden yazdı.
"Bugün gariptin."
Asena ekrana baktı.Ne yazacağını bilemedi.
"Bir şey yok."
"Yalan."
"Niye?"
"Çünkü seni tanımaya başladım."
Asena'nın kalbi yine hızlandı.Bir süre yazamadı.Sonunda telefonu yatağa bıraktı.Tavana baktı.Ve ilk kez bunu kendine itiraf etti."Galiba gerçekten onu seviyorum."Ama bilmediği bir şey vardı.
O sırada Nihat da kendi odasında aynı şeyi düşünüyordu."Galiba ben de Asena'yı seviyorum."