Bir hafta sonra Asena’nın annesiyle Nihat ilk kez karşılaştı.
Evde sessizlik vardı.
Çaylar kondu.
Ama hava ağırdı.
Annesi direkt sordu:
“Bu kadar gençken neden bu kadar ciddi?”
Asena sustu.
Nihat cevap verdi:
“Çünkü biz beklemek istemiyoruz.”
O cümle Asena’yı bile şaşırttı.
Annesi uzun süre baktı.
“Hayat kolay değil.”
“Biliyorum.”
“Sen bilmiyorsun.”
Bu cümle odada yankılandı.
Asena ilk kez korktu.