Bir gün kantinde Asena, sınıftan bir çocukla proje konuşuyordu.
Normal bir konuşmaydı.
Ama Nihat uzaktan izliyordu.
Hiçbir şey söylemedi.
Sadece baktı.
Sonra yanlarına geldi.
“Bitirdiniz mi?”
Asena şaşırdı.
“Evet, az kaldı.”
Çocuk gitti.
Nihat sessizdi.
Asena fark etti.
“Ne oldu?”
“Hiç.”
“Bakışın farklı.”
Nihat çayını aldı.
“Normal.”
Ama normal değildi.
O akşam Asena mesaj attı:
“Kıskandın mı?”
Nihat uzun süre yazmadı.
Sonra:
“Biraz.”
Asena güldü.
Ama kalbi de sıcak oldu.