Ayaz, notu elinde sıkıca tuttu.
> "Elif hâlâ yaşıyor."
"Bu doğru olamaz..." diye fısıldadı.
Nil ona baktı.
"Ya doğruysa?"
Ayaz'ın gözlerinde yıllardır görülmeyen bir umut belirdi.
"Öğrenmek zorundayız."
---
İkili, okul krokisinde işaretli olan B-13 Laboratuvarını bulmak için okulun kullanılmayan doğu koridoruna gitti.
Koridor sessizdi.
Duvarlardaki boyalar dökülmüş, lambaların çoğu yanmıyordu.
Koridorun sonunda paslı bir kapı vardı.
Üzerinde büyük harflerle şunlar yazıyordu:
B-13
Kapının zinciri kesilmiş gibiydi.
Ayaz kapıyı yavaşça itti.
Gıcırtt...
Kapı açıldı.
İçeride eski laboratuvar masaları, kırık cam tüpler ve yıllardır çalışmayan bilgisayarlar vardı.
Nil masalardan birinin üzerinde tozla kaplanmış bir dizüstü bilgisayar fark etti.
"Belki içinde bir şey vardır."
Ayaz bilgisayarı açmayı denedi.
Ekran birkaç saniye titredi.
Sonra açıldı.
Karşılarına tek bir video dosyası çıktı.
ELİF_SON_KAYIT.mp4
Nil heyecanla ekrana baktı.
"Bu... Elif olabilir."
Ayaz dosyayı açtı.
Ekranda yaklaşık on dört yaşlarında bir kız belirdi.
Kameraya korkuyla bakıyordu.
"Ben Elif..."
"Eğer bu videoyu izliyorsanız, çok dikkatli olun."
"Bu okulun altında sadece gizli tüneller yok."
"İçimizden biri onlarla çalışıyor."
Tam Elif ismi söyleyecekken görüntü bozuldu.
CIZZZT!
Ekran karardı.
Aynı anda laboratuvarın kapısı büyük bir gürültüyle kapandı.
GÜÜMM!
Odadaki hoparlörlerden boğuk bir ses duyuldu.
"Merak... insanın en büyük hatasıdır."
Nil ve Ayaz aynı anda tavana baktılar.
Güvenlik kamerasının kırmızı ışığı yanıp sönüyordu.
Birileri onları canlı olarak izliyordu.