Bölüm 13

"Hadi Fatih buradan gidiyoruz." dedi. Ellerimi ve ayaklarımı çözdü. Belalıya bakıyordum kafası kanıyordu. Elif belalının kafasına taşla çok sert biçimde vurmuştu. Bir kızdan böyle darbe gelmesi beni şaşırtmıştı. Hemen belalının silahını aldım. Ceplerime baktım telefonum yoktu. Belalının ceplerine baktım ve telefonumu buldum. Hemen Polis'i aradım. Adresi bilmedigimden telefonu Elif'e verdim. Hemen adresi tarif etti. Belalı kaçmasın diye başında bekledik. 20 Dakika içinde geldi Polis. Belalı Polis gelince ayıldı ve "Hayır!" diye bağırdı. Polisler belalının kollarını kelepçelediler ve arabaya doğru götürdüler. Belalı Polis arabasına binmeden önce aynen şöyle dedim. "Sen benimle uğraşmıyacaktın eleman." Şu cümleyi kurduktan sonra içimdeki yağlar eridi. Sanki belalıyı ölmekten beter etmiştim bu cümleyle. Polisler'den biri yanımıza gelip karakola gelip ifade vermemiz gerektiğini söyledi. Arabalardan bir tanesine Elif'le beraber bindik. Arabadayken Elif elimi tutuyordu. Ben de buna karşılık verdim ve elimi tutmasına tepki vermedim. Karakola geldik, olayı anlattım.m ve birkaç saat sonra serbest bırakıldım. Elif de aynı şekilde olayı anlattı ve serbest bırakıldı. Karakoldan çıktıktan sonra ailem geldi aklıma. Hemen onların yanına gitmeliydim. Merak etmişlerdir beni. Ama bu olaydan bahsetmiyecektim onlara. Elif ise yanımdaydı. Bir teşekkür borçluydum ona. Param olmadığı için taksiye binemezdim. Ayıp olmasın diye Elif'ten de istiyemezdim. En iyisi Elif'le sohbet ede ede eve gidecektim. Ev karakola uzaktı fakat Elif'e soracağım o kadar çok soru vardıki, zaman çabuk geçecekti eminim. Yolda giderken elimden tuttu ve "Gel seninle biraz konuşalım." dedi. Bir bankta oturduk. Ağlamaya başladı. "Neden ağlıyorsun." dedim. "Utanıyorum, yaptığım her şey için çok pişmanım." dedi. "Bunları düşünme şimdi. Beni nasıl buldun?" diye sordum ve başladı anlatmaya. "Evde otururken Halil beni aradı. Bana "Fatih bana mesaj attı "Her şey için sağol. Annem ve babam sana emanet." diye. Sonra dediki "Benim evim Fatih'lere uzak, sen acil kontrol edebilir misin?" Bizim oturduğumuz ev size yakın, hemen üstümü giyip size doğru koşmaya başladım. Sokak ıssızdı ve apartmanınıza yaklaştığımda tanımadığım bir adamın seni taşıdığını gördüm. Arabasına koydu seni. Şans eseri oradan geçen bir taksiye bindim ve takip etmesini söyledim. Seni kaçıran kişi fabrika tarzı bir yerde durdu. Ben ise oraya yakındım ve taksinin içinde olanları izliyordum. Taksiciye ücretini ödedikten sonra "10 dakika içinde gelmezsem polisi ara lütfen." diye ikaz ettim. Seni kaçıran kişi arabadan indi ve ardından seni kucağına alıp fabrikadan içeri soktu. Ben de taksiden indim ve fabrikaya girdim. Seni kaçıran kişiye baktığımda ellerini ve ayaklarını bağlıyordu. O sırada yerden bir taş aldım ve uygun anı beklemeye başladım. Aradan biraz zaman geçti ve sen öksüre öksüre kendine geldin. Rüya falan bir şeyler dedin tam anlayamadım orayı. Sonra seni kaçıran kişi silahı başına dayadı ve ben o an yavaş yavaş gelip, seni kaçıran kişiye arkasından vurdum." dedi. Yine aslında Halil kurtarmıştı beni. O olmasaydı Elif'in haberi olmayacak ve şu an ölmüş olacaktım. "Sağol." dedim ve sarıldım Elif'e. Yaptığı her şeyi unuttum o sıra da ve hatamla yüzleştim. "Özür dilerim. Ben çok utangaçtım, şu an halen öyle miyim bilmiyorum ama çok kötü hissettmiştim o gün. Seni öpmemeliydim, beni affe..." diyecekken dudağıma yapışıp öpmeye başladı. Ben de karşılık verdim ona. Kalbim küt küt atıyordu. Gerçekten zevk alıyordum. Ben Elif'e aşıktım, unutamıyordum onu. Ama onu dudağından öperken aklıma müdür ile yaptığı şeyler geldi. Bir anda "Dur!" diye bağırarak geri çekildim. "Niye lan niye? Niye yaptın öyle bir şey?" dedim. Aglamaya başladı ve "Mecburdum." dedi. Sonra anlatmaya geçti ve söylediklerine inanamadım. Çünkü fahişe dediğim Elif gerçekten öyle çıkmıştı...