Biz oturduktan 5 dakika sonra Bartu yanımıza geldi. Yüzünde sıfatsız bir sırıtış vardı. Ama bu beni yıldırmayacaktı.
"Ee kızım sen nasılsın bakalım,Yağız biraz senden bahsetti ama birde senden dinlemek isteriz. Kimsin bakalım sen," dedi Su Hanım. Düşüncelerim bir bıçak gibi ortadan ikiye bölündü. Kısa bir an afallasam da sonunda kendimi tanıtmayı başardım.
"Tabii ki. Ben Beyza Arslan. 24 yaşındayım. Gazeteciyim. Yağızın merkeziyle çalışıyorum. Bu kadar. Bunun dışında birsey yok."
Ardından babam lafa girdi;
"Ee Yağız oğlum,sıra sende. Sen anlat bakalım," deyip Göktürk Beye göz kırptı. Bu durum,ne kadar komik olsa da kendimi tuttum.
Yağızım gerilmişti. Birkaç saniyenin sonunda lafa girmeyi başardı.
"Efendim,ben Yağız Alıcı. 25 yaşındayım. Ben de gazeteciyim. Kendi merkezimin kurucusuyum."
"Afferin oğlum tebrik ederim seni daha doğrusu sizi," deyip bize sırayla göz kırptı babam.
Aileler tanıştı,kaynaştı ve birbirlerini çok sevdiler. Evlilik kararını ben açıklayaktım. Derin bir nefes aldım ve bir anda bağırdım.
"Biz evlenme kararı aldık!"
