Bugün tam tamına 6 sene oldu. Ayrılmamızın üzerinden tam 6 ay geçti. Kim bilir belki de evlenip kendine bir yuva kurmuştur. Bense okuluma tekrar başlayıp büyük uğraşlar sonucu gazeteci olarak işe başladım. İşimi müthiş bir sevgi ile yapıyorum. Çocukluk hayalimi gerçekleştirmenin de verdiği bir mutluluk da var tabii.
Yeni bir merkezle anlaştım. Bugün görüşmem var. Hemen hazırlanmaya başladım. Üzerime triko elbisemi giyip, hafif bir makyaj yaptım. Sonra da saçlarımı tarayıp onları serbest bıraktım.
Ardından bir taksi çağırdım. 5 dakika sonra geldi. Adresi de söyleyip kulaklıklarımı takip şarkımızı dinlemeye başladım:
"Nasıl başlarsa öyle bitermiş aşklar da,
Yaşım başım olmadan bildiğim bir tek şey var.
Unutma seni benden daha çok seven asla,
Bulamazsın,bulamazsın her yerde arasında..."
Sonra geldiğimizi farkettim. Taksiciye ücreti ödedikten sonra araçtan indim. Ve anlaşacağımız merkeze baktım uzunca bir süre. Ardından cesaretimi toplayıp içeriye girdim. Girişteki sekretere iş görüşmesi için geldiğim hakkında kısa bir bilgi verdim. Sekreter samimi bir şekilde bana odayı tarif etti. Hızlıca teşekkür edip yukarı kata çıktım. Kapıyı çaldım. İçeriden "gel" sesini işitince odaya girdim. Girdiğim an O'nla göz göze geldik.
Yağız..
"Ne, şaka mı bu," diye kısa bir çığlık attım. Yağız hemen koşarak yanıma geldi ve tam arkamı dönüp gidecekken beni kendine doğru çevirip dudaklarıma yapıştı. İlk kendini geriye çeken ben oldum.
- Senin ne işin var burada Yağız?
- E ben buranın kurucusuyum, sende sanırım iş görüşmesi için geldin?
-Evet.
-Alındın..
Ve şok...
-Alındım mı?
-Evet. Dedi ve koltuğuna geri oturdu.
-Gel bakalım otur şöyle biraz, biraz çekinerek karşısındaki sandalyeye oturdum. Parmaklarına bakıyordum..
-Evlenmedim merak etme,dedi gülerek. Kekelemeye başladım yine off. Utangaçlık...
-B-ben o-ona, derken,
-Utangaçlığından asla taviz vermemişsin, sende evlenmedim galiba?
-Evet,seni bekledim. Seni bekledim kısmını sadece dudaklarımı kıpırdatarak söylemiştim. Duymayacağından emindim.
-Demek beni bekledin ha, dedi sırıtarak. Bu adamın sırıtışına hastayım.
-E-e-evet. -Kekelemesene kızım ya.Utanmanı gerektiren bişey mi var sanki?-
-Diyorum ki akşam bir yemeğe gidelim. Orada konuşur tekrardan olur mu bi deneriz olur mu Beyzoşum?
Tamam,sakin olmalıydım. Sadece tamam kelimesini söyleyeceksin.
- T-tamam.
-Bide bu kekeleme işinden bi vazgeç ya da dur vazgeçme,böyle daha tatlı oluyorsun. Kızardığıma yemin edebilirim şuan. Yüzüm alev alıyor sanki.
-Utanınca ayrı bir tatlı oluyorsun, dedi güzel bakışlarla.
-Ya tamam Yağız yeter. Görmüyor musun halimi. Yerin dibine girdim,dedim başım öne eğik biçimde.
-Tamam tamam. Akşam seni kaçta alayım? Bide adresi konum atarsan sevinirim. Numaram duruyordur hâlâ?
-Duruyor merak etme,dedim hafif gülerek.
-Tamam o zaman akşam görüşürüz.
-Görüşürüz,dedim ve odadan çıktım.
Sekretere de bir baş selamı verdikten sonra merkezden çıktım. Heyecanla ve mutlulukla eve doğru yürümeye karar verdim. Acaba akşam ne giysem? Kuaföre gitsem mi ki? Tamam Beyza sakın ol, güzelsin, güzel olacaksın. Kendine güven ve sakın ol..
15.bölümü hemen atıyorum...🖤
