Dönemin en zor sınavı yaklaşmıştı.
Arda ilk kez gerçekten çalışıyordu.
Elif ona yardım ediyordu.
Bir akşam mesajlaştılar.
“Bu soruyu anlamıyorum.”
“Fotoğrafını gönder.”
Arda gönderdi.
Elif açıkladı.
“Şimdi anladım.”
“Gördün mü?”
“Sen olmasan yapamazdım.”
“Abartma.”
“Ciddiyim.”
Sınav günü geldiğinde Arda elinden geleni yaptı.
Sonuçlar açıklandığında beklediğinden çok daha yüksek bir not almıştı.
İlk yaptığı şey Elif'i bulmak oldu.
“Başardım!”
Elif gülümsedi.
“Ben değil, sen başardın.”
Arda başını salladı.
“Sen sadece bana yapabileceğimi hatırlattın.”
Elif'in gözleri doldu.
O gün ikisi okulun bahçesinde yan yana oturdu.
Artık ilişkileri yalnızca birbirlerinden hoşlanmaktan ibaret değildi.
Birbirlerini daha iyi insanlar olmaya teşvik ediyorlardı.
Ve ikisi de bunun değerini anlamaya başlamıştı.