4. Ruhani Diyar – Düşünce ve Gerçeklik
Aslı, aylar önce gördüğü rüyayı düşünerek ne yapması gerektiğini kestirmeye çalışıyordu. Kitaplarını okumuştu, ancak hâlâ içini kemiren bir kararsızlık vardı. Hangi yolu izlemesi gerektiğini bilmiyordu.
Bir an için aklına Ra geldi. Bir sezgiyle hareket etti ve rastgele bir şekilde ona dua etmeye karar verdi:
"Mısır’ın baş tanrısı Ra, benim yoluma ışık tut ve gideceğim yolu göster."
Gün içinde yorgunluktan bitap düşen Aslı, kısa bir uykuya daldı.
Rüya
Kendini bir teknenin içinde buldu. Su, altın rengi dalgalar halinde parlıyordu ve tekneyi süren biri vardı—şahin başlı, insan vücutlu bir figür.
Aslı, bu varlığı hemen tanıdı. Ra!
Heyecanla başını kaldırdı ve selam verdi:
"Selam, Bay Ra! Size dua etmiştim ve görüyorum ki karşılık alıyorum."
Ra, ilk başta sessiz kaldı. Sadece gözlerini Aslı’ya dikti ve elini kaldırarak konuşmaya devam etmesini işaret etti.
Aslı derin bir nefes aldı ve devam etti:
"Güneş Tanrısı, rüyalarımda insan figüründe ama taç yapraklarından oluşan bir prensesle iletişimdeyim. Bu varlığı tanıyor musunuz?"
Ra, hafifçe gülümsedi. Önüne bakarak dingin bir sesle konuştu:
"O varlık hakkında benim sana verebileceğimden çok daha fazlasını öğreneceksin. Seçtiğin yol doğrudur, fakat bu yol seni basit dünyanın ötesine taşıyabilir."
Aslı, hafifçe başını iki yana salladı.
"Yani, dünyadan uzaklaşacağım... Anlıyorum. Ama benim de bazı sorumluluklarım var, özellikle aileme karşı."
Ra, kafasını sallayarak onu onayladı.
"Bunu en iyi sen bilirsin ve bileceksin."
Bu sözlerden sonra, her şey bir anda bulanıklaştı.
Uyanış
Aslı, aniden gözlerini açtı. Nefesi düzensizdi, kalbi hızla atıyordu.
Başını kaldırıp masasına baktığında, orada bir çiçek durduğunu fark etti.
Bu, sıradan bir çiçek değildi. Rengârenk parlıyordu.
Aslı, ellerini titreyerek uzattı ve çiçeğe dokundu. Dokunduğu an, içinde bir sıcaklık hissetti.
Bu bir işaretti.