Burda harika zaman geçiriyorduk Hektor ile tabi o kral loris ile çalışma odasında taht sorunları vs şeyler için konuşuyorlardı büyük bir zaman biz kadınlar ve kızlar ise bağzen bahçede bağzende çarşıya gitmiş yeni şeyler almıştık şuan ise prenses Mia ve laya antrenmandaydılar bende bahçede bir yanımda First bir diğer yanımda ise Second half ile gökyüzünü izleyip huzurun tadını çıkartıyorduk gerçi onlar ne kadar çıkartıyor olsa ben aklımda ki sorulardan dolayı bu imkansız gibi bir şeydi biraz sonra canım o kadar çok sıkıldı ki dayanamayıp bende antrenman yerine gitmek için kalktım yalnız üzerimde elbise vardı ve böyle antrenman yerine gidemezdin bu yüzden ilk odama ilerleyip valizimi açıp ne olur olmaz diyerek
Koydum kıyafetleri çıkartıp giyip ona uygun da makyajımı yapınca hemen antrenman yerine ilerledim. antrenman yerine adım attım an Gözler üzerimdeydi; bazıları saygıyla eğilirken, birkaç kişi nefret ve küçümseme dolu bakışlarla bana bakıyordu. Ama umurumda değildi. Burda sadece vakit geçirmek için gelmiştim yanından geçip gidecekken bir kız, alaycı bir gülümsemeyle bana döndü ve dedi ki:
-“Kraliçe, burası size göre değil.”Bu sözler, beni biraz sinirlendirsede derin bir nefes alıp sinirimi Yok edip Gözlerimi ona dikerek yanıt verdim:
-“Bunu denemek istersen, seni durduracak kimse yok.”dedim Kız yanda bulunan panoda asılı olan kılıçlardan birini çekerek bana meydan okudu. Kalabalık, nefesini tutmuştu. İkimiz de antrenman sahasının ortasında duruyorduk. İlk hamle tabikide o kızdan hızlı bir hareketle bana doğru saldırarak. Kılıcıyla bir dizi keskin darbe indirmeye çalışarak olmuştu Ancak ben, çevikliğimle onun hamlelerini kolayca savuşturdum. Bir anlık boşlukta, kılıcımı kaldırıp ona karşılık verdim ki biraz sonra, hızla geri çekildi ama ben peşinden koştum. Onun stratejik düşünme yeteneğini tahmin ettiğim için, gözleri hızla etrafı taradı, sanki bir kaçış yolu arıyordu. Bu da benim için bir fırsattı. Hızla yanına yaklaşıp kılıcımı Hızla ona doğrulttum.
-“Pes mi ediyorsun?” dedim lakin Kızın, pes etmeye niyetli değildi. Kılıcını savurarak geri çekildi ve yeniden saldırıya geçti. Bu sefer daha dikkatliydim. Onun hamlelerini dikkatle izleyerek, bir an için dengesizliğinden faydalandım. Kılıcımı hızla savurarak onun kılıcını yere düşürdüm.
Kız yere düştü, kılıcı yanındaydı ama artık onu alacak gücü kalmamıştı. Kalabalık, zaferimi kutlamak için alkışlamaya başladı. Gözlerimdeki kararlılık, tüm meydandaki küçümsemeleri silip süpürmüştü.
-“Bir daha birini küçümsemek gibi bir hataya düşme ” dedim. Ve orada, kraliçenin gücünü bir kez daha kanıtlamıştım. Biraz sonra izleniyormuş hissi kapladı etrafıma baktım gerçi bakmama bile gerek yokmuş çünkü kişi belliydi Hektor kollarını bağlamış beni büyük bir beğeni ve gurur ile izlemişti ona gülüseyerek ilerledim ona ilerliyorken kollarını açmıştı bende hemen kolları arasına girdim kolları tıpkı bir mengene gibi sardı etrafıma lakin asla canımı yakmıyordu , Hektor saçlarımı öpüp
-"Seninle gurur duyuyorum Violetta afferim "dedi bende gülümseyip
-"teşekkürler aslında niyetim burda sadece vakit geçirmekti ama umudum gibi olmadı "dedim oda burnunu terlemiş saçlarımın arasına daldırıp derin bir nefes çekip
-"senin her bir hücren için dünyayı yok ederim"dedi bende gülümseyip
-"Hektor o zaman senden bir şey isteyebilir miyim acaba ?"dedim Hektor hemen
-"emret yapayım kraliçem "dedi bende gülümseyip
-"şşey kraliçe Victoria ve Kral Lois 'in sarayı çok güzelmiş acaba buna benzer küçük bir şey bizim oradaki sarayın yanına mı yapsak?"dedim Hektor bıraz düşünüp
Kafasını olumsuz anlamda sallayıp
-"hayır hayatım bu olmaz"dedi bende üzgün bir sesle
-"neden peki"dedim oda
-"bir krallıkta sedece bir kale olur" dedi ardınan üzülmüş bana bakıp derin bir nefes alıp çeneme elini koyup
-"ama senin için harika bir planım var "dedi hemen üzgün halimden çıkıp mutlu bir sesle
-"nedir ?"dedim hektor ise gülümseyip
-"saraya gidince görürsün yavrum"dedi bende oflayip
-"peki ne zaman gideceğiz Hektor "dedim Hektor kahkaha atıp
-"bakıyorum da hemen sıkıldın sanırım"dedi bende
-"hayır sıkılmadım aksine çok güzel burası ama ben sürprizi merak ediyorum "dedin Hektor yanaklarımı sırayla öpüp
-"Sabır, aşkın en güzel süsüdür. Seni beklerken öğrendim ki, güzel şeyler için beklemek gerekir."dedi bende gülümseyip kafamı sallayıp
-"haklısın Hektor ama merak ediyorum"dedim Hektor bu sefer burnumun ucunu öpüp
-"bak kadın daha fazla böyle tatlı tatlı konuşmaya devam edersen sonumuz yatak odamız olacak "dedi bende cilveyle kolumu boynuna dolayıp
-"devam etsem ne olur ki "dedim Hektor aniden beni kucağına alıp şuan kalacağımız odamıza ilerlemeye başladı bende sakallarını okşuyordum sanki bu zamanı biraz daha geriye alacak gibi ama değildi odaya girdikten sonra Hektor kapıdaki muhafızlara
-"Buraya bir kişi bile çalarsa Kellersini alırım"deyip kapıyı o muhafızların üzerine kapatmıştı. (çarpmıştı)
Şuan ise ben onun göğsünde yatıyordum Hektor da boynuma biraz da olsa yaklaşıp dayanamayip boynumu Hektor'un burunun üzerine koyup görüş alanını kapattım ama o çok memnun olmuş gibi boynumu öpüp yalayıp ısırıp kanımı içmeye başladı biraz sonra kafamı ordan kaldırıp Hektor'a baktım o sanki bebeğin elinden şekeri alınmış gibi bakıyordu ona gülümseyip kanlı dudaklarından öptüm Hektor hemen karşılık verip biraz öpüştük ardından onun dudaklarından ayrılıp ayağa kalktım Hektor oflasa da oda kalkıp benimle birlikte banyoya girdik temizlendik ve biraz yaramazlık yaptıktan sonra çıktık ben hamile değildim sebebi ise cadımdan hamile kalmamak için bir iksir almıştım ve ne zaman Hektor ile ilişkiliye girdiysem biraz sonra onu içiyordum Hektor bunu biliyor ve kızıyordu ama ben hazır değildim evet bir ejderha ve bir ata annelik yapıyordum ama bir bebeğe bakmaktan korkuyordum ona iyi bir anne olamamaktan şuan ise o iksiri elimde
tutuyordum Hektor'da her zamanki gibi beni izliyordu içip icmeyeceğimi görmek için derin bir nefes alıp bir Yudum aldım , içtikten sonra şişeyi çantama koyup Hektor'a döndüm ama o zaten bana bakıyordu
-"o şeyi içmeyi ne zaman bırakacaksın da biz ebeveyn olacağız Violetta"dedi bende derin bir nefes alıp
-"Hektor biliyorsun şuan kendimden emin değilim "dedim ama Hektor sınıra gelmiş gibi
-"ya Violetta herkes bizden bebek bekliyor tamam seni de anlıyorum korkuların var ama bunu birlikte aşabiliriz ben baba olmak istiyorum ve biliyorum sende anne olmak istiyorsun ama korkuyorsun"dedi bende kafamı sallayıp onayladım
-"evet korkuyorum Hektor o Bebek bir at yada bir ejderha değil ve bu yüzden korkuyorum "dedim Hektor bir an duraksadı, gözleri derin bir sabır ve anlayışla parlıyordu. Bana yaklaştı, ellerini omuzlarıma koyup sesini yumuşattı.
-"Violetta, korkularını anlıyorum. Ama biz birlikteyiz, bunu unutma. Bu çocuğu tek başına büyütmeyeceksin. Sana destek olacağım, her adımda yanında olacağım. Bunu seninle yapmak istiyorum çünkü seninle bir aile kurmak istiyorum."dedi
Bir an sessiz kaldım, sözleri kalbimin derinliklerine işliyordu. Şişeyi çantamdan çıkarıp bir süre elimde tuttum. Sanki bütün korkularım o şişeye hapsolmuş gibiydi. Sonra bir karar verdim. Şişeyi sıkıca kavrayıp uzak bir köşeye attım.
-"Tamam, Hektor. Birlikte deneriz. Ama bana sabır göster, olur mu? Her şeyi hemen aşamayabilirim."
Hektor gülümsedi, yüzünde bir rahatlama ve umut vardı.
-"Sabır mı? Violetta, sana bir ömür sabır gösteririm." dedi. Ve bana sarıldı bende hemen onun kollarının arasına girip bu hayata en güvenli yerdeydim çıplak olmamız önemli değildi tabi bu altımda baskı yapan şeyi saymazsak, Hektor'un kollarından ayrılıp gardırobuma ilerledim
Üzerimi değiştirdikten sonra Hektor'unda üzerini değiştirdiği için beraber yemek odasına ilerledik oda bizim odanın alakası yoktu şuan fark ediyordum prensesler bizim şatoyu görünce şaşırmışlardı nedenini şuan fark ediyordum galiba Hektor ile dura dura bende biraz renkli seylerden uzak durmaya başlamıştım.
Odaya girdikten sonra Hektor benim sandalyemi çekip oturmamı bekledi hemen oturup onun ayakta daha fazla kalmasını engelledim Hektor ben oturduktan sonra saçlarımın arasına öpüp baştaki koltuğa oturdu kral Lois ise onun soluna ben sağına kraliçe Victoria ise kral Lois yanında prenses Mia benim ve prenses laya kraliçe Victoria'nin yanındaydı Hektor başlamamızı söyledi bizde hemen yemeklerimiz yemeğe başladık tabi Hektor hariç...