Kitap sanki dolabın arxasına saklanmişdı. Ama bu farklı bir kitapdi. Hiç Alicede böyle bir şey görməmişdi. Ama nasil olur? Neden bunu saklamiş ki? Kitap kalındı ve örümcek ağıyla kaplıydı. Üzerinde tuhaf harfler vardi. Viktorya onu elinde zor tutuyordu. Oturdu ve onu açdı. İlk sayfada şöyle yaziyordu :Açılan bir boşluk , sonsuz bir karanlıkla doldurulur..." Virelenz " onu söylemek bir keder getirir,karanlik ve ölüm... Kendini lanetle ve Virelenze kurban ol...Her bir sözcük söyleyenin kabul edişidir...
Viktorya bunun ne olduğunu anlamiyordu. Neden Alice böyle şeyler okusun ki o bunun neyine gerekiyordu. Diger sayfya keçdikdə bir kağıt gördü. Bunu Alice yazmışdı :
Bu kitap bana ne yaptı anlayamiyorum ama kendimi kayb ediyorum. Hiç kimseye bir şey diyemem. Çünki delirdiyimi sanacaklar. Ama beni lanetledi ,beni kurban ediyor. Kitapi okuyani kurban ediyor. Ölüm istiyor. Ölüm istiyor. Ölüm istiyor...
Her taraf kan,beni boğuyor gitmek zorundayım...
Viktorya her satiri okudukça neler yaşadığını anlamiyordu, bunlar neydi böyle, Alice onunlayken iyi görünüyordu. Ama bunlar ağlayarak yazılmışdı. Göz yaşlarının izi kalmisdi. Alice nerdesin?
Viktorya korkuyordu, arkadaşına bir şey olacağından korduyordu.
Kitapi eve götürdü ama hiç kime bir şey bahs etmedi. Şimdilik, en azından ilk Aliceyle konusmaliydi. Bunun ne olduğunu anlamaliydi.
Akşam...
Her kes ağlıyordu. Viktorya o ne olduğunu hala anlamamıştı,ne yapacağını bilmiyordu. Şaşırmıştı . O artık yokdu. Alice kiyidan düşmüş,yuzu param parça olmuşdu. Her tarafı kandi. Tıpkı yazdığı satirlarda söylədiyi gibi. Kan ve ölüm........