4.sınıf tıp öğrencisi olarak bu yaşadıklarımı şizofren dışında açıklaymıyordum. Ama kaybedecek pek birseyim olmadığından duyduğum sese karşılık verdim. Hey orada biri mi var ? Aslında cevap almayı beklemiyordum ama tuhaf bir şekilde evet seni duyuyorum. Diye karşılık geldi. Bu benim son şansımdı. Bu sebeple sesin geldiği tarafa doğru kostum. Ama bu cok uzun bir koşuş olmadı çünkü ses tuhaf koridordan geliyordu. Cok düşünmeden koridora daldım ve bağırdım. Heyy neredesin yanına geliyorum. O an omzumda bor el hissettim. Ardından gene o kalın ve tok ses duyuldu. Ben senin yanına geldim bile. Kısa bir süreliğine göz göze geldik.
- Merhaba
- Merhaba
-ismin ne ?
-kuğu , senin ?
-mert
-memnun oldum.
-bende.
-yasadiklarimiz...
- evet hiç normal değil.
-burayı tanıyormuydun ?
- evet su ilerisi evimdi
Arkamı dönüp parmağımla işaret ettiğim yere bakınca tekrar yıkımdım.
- yani evimdi.
Diye ekledim hemen
-ah şey seni anlıyorum. Zaten hicbir şey normal değil.
-simdi napıcaz burası neresi burada çürüyeceğiz.
-bu sırada panik atak geciriyordum.
-oda anlamış olacak ki beni sakinleştirmeye çalışarak sakin ol kuğu buradan kurtulacagiz dedi . Birkac dakika sonra sakinlastigimde tuhaf koridora gogru ilerlemeye başladık.
Devam edecek
