**Eva güney köyünde yaşayan genç bir kızdı. Uzun saçları kahve gözleri ve beyaz teni ile güzel bir kızdı.**
**Artem Wallork işe kuzeydeki adanın kraliydi. Viking kralı. Mavi gözlü iri yapılı uzun saçları vardı. Genelde saçlarını toplardı**
o gün akşam eva köy pazarından eve dönerken birseyler garipti. Köyde bir farklı hava vardı... İçine kötü bir his düştü. İç çekti. Evine girdi. Küçük derme çatma bir evde yalnız yaşıyordu. Annesi ölmüştü ve babasından bir süredir haber alamıyordu.
yataga yatar yatmaz uyuya kaldı. O gün sabaha karşı çığlıklar ve kılıç sesleri ile uyandı. Hızla evinden dışarı baktığında etrafta kosusturan kadınlar, çığlık atıp ağlayan çocuklar ve savaşmaya çalışan guneyliler vardı. Ve saldıranlar... Bunlar Vikinglerdi!! Eva nin kalbi korku içinde atarken hızla pençelerini kapattı, perdeleri örttü. Üst kata koşup sandıklari tek tek açmaya başladı. Babasının kiliclarindan biri mutlaka burada olmalıydı.
"hadi lütfen!? Nereye koymuş olabilir ki!?"
alt kattan kapı kırılma sesi gelince eva yerinden sıçradı hızlı hareketlerle birseyler bulma umuduyla etrafı karıştırdı. Babasının odası her zaman dağınıktı zaten ama telaş anında hiçbir şey goremiyrodu. Bulduğu küçük bıçağı sıkıca tuttu. Alt kattaki ayak sesleri yavaş yavaş yaklaşıyordu. Kalın sesli Viking in biri konuştu
"burda olduğunu biliyoruz tatlım"
Eva gözleri dolmuş bıçağını sıkı sıkı tutarken adamlarla karşı karşıya geldi. İki adam da gözlerini kırptı. Bu kaptanları, kralları Artem in tarif ettiği kadına çok benziyordu. Bu o olabilir miydi?
Eva da onlara baktı bir süre sessizlik olunca eva hızla bulduğu kalem kutusunu adamların üstüne atıp fırsat bilerek aralarından sıvıştı. Alt kata inerken yardım çığlığı atıyordu.
en sonunda evin arka kapısından ormanliga çıkan alandan kaçacaktı ki, adamlardan biri kızı tuttu ve omzuna attı. Limana doğru gidiyorlardı. Eva çırpınıyor onlara vuruyor ama nafile.
genc kız nefes nefese kaldığında hiç fark etmemişti nereye geldiklerini. Baş aşağı taşındığı için başı dönüyordu. Kendini bir geminin ortasında bulduğunda korku tüm vücudunu kapladı. Güneyli haktaki bazı kadınlar ve çocuklar diğer gemideydiler... Peki güneyli adamlar ve gençler neredeydi!?
Eva çığlık atıp onlara ulaşmaya çalıştı. Guvertenin en köşesinden denize atlayacakti. Kolundan tuttuklarinda daha çok bağırdı. En sonunda bir ses ile herkes dondu
"yeter!"
Artem... Geminin arka kısmından geliyordu. Eva yutkundu. Bu adam, bahsettikleri o kral miydi? Pekala kesinlikle büyük... Çok iri görünüyordu. Artem, eva nin dibinde durdu. Kızı derince inceledi. Daha sonra eva ya elini uzattı. Eva yumruklarını sıkıp adamın elini tutmayı reddetti.gozlerindeki yaşların akmaması icin kendini zor tutuyordu.
"seni barbar herif!. Ne istiyorsun bizden!?"
Artem in kaşları havaya kalktı. Gözleri eğlence ile yumuşadı
A:"kendime güzel bir gelin seçmişim... Güzel"
E:"bu da ne demek!? - h-hey bırak!? Bırak beni"
Artem, Eva nin kolundan daha nazik bir şekilde tutup geminin alt katına götürdu. Burasi biraz karanlıktı. artem mumları yaktı. Eva nin karşısına oturdu.
E:"bak yalvarırım bırak beni! Ne istiyorsun benden!?"
A:"gelinim ol... Karım ol...Sarayimin kraliçesi ol"
E:"NE!?!
(Daydream cringe hikayelerden devam bu günlük bu kadardi :P)