İçeriğe geç

Kütüphane Yolu

Bölüm 1 · 1 dk okuma

Kütüphane Yolu

Bölüm 1

Bölüm -1-

Güneşin gözüne gelmesiyle uyandı. Her yeri ağrıyordu, yataktan kalmayı şiddetle reddeden vücuduna karşı koymak için bir neden ararken saati gördü. Servis zaten kaçmıştı, babasıyla da kavga ettiği için onu arabayla okula bırakmasını istemek işleri daha da çıkmaza sokacaktı. Evde olduğunu görürlerse de ne kadar sorumsuz olduğunu tekrardan hatırlatarak moralini bozmaya devam edeceklerdi. Üstünü değişip evden çıkmak dışında bir çaresinin olmadığını düşünerek askılığın üstünde duran eşofmanıyla elini dolaba attığında ulaştığı ilk tişörtü giydi. Kafasıda ne yapacağını planlamaya çalıştı ve haftaya başlayacak olan sınavlara çalışması gerektiğine karar verdi. Çantasına kitaplarını koydu ve alelacele evden çıktı. Kütüphaneye gitmek için otobüse bineceğinden 15 dakika otobüs durağında bekledi. Oturacak yer yok diye somurturken boş olan tek yeri gördü ve oraya doğru yürüdü. Yanında muhtemelen yaşıtı olan kıvırcık saçlı ve elinde çantası olan bir çocuk dalgın bir şekilde camdan dışarıyı izliyordu. Boş yere oturdu ve aklına devamsızlığının annesine bildirileceği gelince somurtup oflamaktan kendini alıkoyamamıştı. Bunları düşünürken yanındaki çocuğun “Pardon?” demesiyle irkildi ve kütüphaneye geldiklerini fark etti. Otobüsten inip kütüphaneye doğru yürürken çantalı çocuğun onunla ilerlediğini gördü. Yan yana yürümek gerçekten gericiydi fakat “Sen de mi kütüphaneye gidiyorsun?” sorusuyla sessizliğin bozulmasına sevinmişti. Evet, bugünlük okula gidemiyorum, diyerek yanıt verdi ve çocuk gülümseyerek başını salladı.

“Asel ben.”

“Oğuz.”

“Kaçıncı sınıfsın?”

“Bu yıl son senem, senin?”

“Benim de son senem, sınava hazırlanıyorum.”

Aslında tanıştıklarına sevinmişti ama gerici bir şekilde konuşmayı ilerletemeyişleri komikti. Sonunda sohbet etmeye başladılar. Oğuz okula okulla ilgili konuşunca Asel de asla anlayamadığı konulardan yakınmaya başladı.

“İstersen bir de ben anlatmayı deneyebilirim. Hem ben tekrar etmiş olurum hem de belki sen anlarsın.”

Bunu duyan Asel bir anda ne diyeceğini şaşırmıştı fakat Oğuz’un gülen yüzüne ve samimiyetine güvenerek kabul edip kütüphanenin kapısını açtı.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.