Bölüm 9

Yağmur “O da ne?” Dedi korku dolu bir ses ile,Sonvara “ Kan mührü,eğer gruptan biri gruptakilere ihanet ederse veya iftira atarsa gruptakilerin zorda kalmaması için yapılmış bir sistem” Umay “Peki bu sistem nasıl uygulanıyor?” Diye sordu “ Yağmur’un parmağından alacağımız birkaç damla kanı özel kristal bir şişenin içine koyacağız ve yol boyunca bunu taşıyacaksınız” dedi “Umay ne olur beni affet ben seni kırmak istemedim!” Dedi yüzündeki korku gözlerinden okunuyordu ancak Umay affetse bile durumu değiştiren hiç bir şey olmayacaktı ve bunu Yağmur da biliyordu ama işte bir umut Umaya yalvarıyordu “Umay seni affetse de hiç bir şey değişmeyecek Yağmur” dedim, Sonvara “Lafı uzatmanın bir manası yok şimdi sus ve elini uzat!” Dedi yüksek bir sesle ve elleriyle bir haraket yaptı o an elinde bir iğne belirdi. Yağmur bağırmaya başladı “Bırak beni,bırakın beni!” Sonvara umursamadan Yağmur’un elini kavrayıp iğneyi batırdı ve akan kanı kristal şişeye ekledi, Yağmur çığlık atmaya devam ediyordu, Poyraz şişeyi eline aldı “Peki o nereye gidecek?” Poyraz mantıklı bir soru sormuştu çünkü bunu kimse bilmiyordu “O büyü kapanına gidecek” dedi Sonvara,ve bir çığlık duyuldu “Ne? Oraya kötü büyücüler gider ben o kadar kötü bir şey yapmadım!” Diyip ağlamaya başladı, meğer büyü kapanı bizim hapishane gibi bir yermiş isminin farklı olması zaten çok normaldi fakat Yağmur bu kadar büyük bir cezayı hak etmemişti gruptan uzaklaştırmak herkes için en iyisiydi fakat büyü kapanına girecek bir suç işlediğini düşünmüyordum “Sonvara evet Yağmur’un yaptığı doğru değil fakat bu ceza fazla değil mi?” Dedim, uzun bir sessizlikten sonra “Orada belli bir süre kalması gerekecek bu süre içinde ya dünyamız sizin tarafınızdan kurtarılacak yada yerle bir olacak bu süreçte öfkesine hakim olamayıp her şeyi mahvedebilir bu yüzden en güvenlisi bu olacak” dedi, hiç böyle düşünmemiştim ve Sonvara haklıydı en doğrusu bu olacaktı, konuşmanın arasından bir dakika geçmeden kafalarında uzun şapkalar olan kulakları elf’e benzeyen,iri yarı iki kişi geldi ve Yağmuru iki kolundan tutup sürüklemeye başladılar, Yağmur ayaklarını sallayarak “Bırakın beni canımı acıtıyorsun,bırak beni!” Diye çığlık atmaya başladı, o gittikten sonra anlık bir refleks ile kafamı Poyrazın olduğu yöne doğru çevirdim bunun sebebi ise ne olursa olsun Yağmurla kardeş olmalarıydı ona bakınca anlık içim sızladı acaba şuan kendini nasıl hissediyordu? O sırada Sonvara’nın elini şıklatmasıyla bir harita geldi ve Sonvara konuşmaya başladı “Bu elimdeki harita bildiğiniz üzere sizi kara bulut üçgenine götürecek göreviniz ise kara bulut üçgenini durdurmak” ve bir soru sordum “Evet bunları biliyoruz fakat kara bulut üçgenine gittiğimizde kara bulut üçgenini nasıl durduracağız?” “Kara bulut üçgeni özel korunaklı bir odanın içerisinde yer alıyor sistemi çalıştırmayı başaran büyücü o gücün odanın dışına yayılmasını bekliyor çünkü yapabileceği başka bir şey yok siz ise size özel hazırlanmış altı ayrı cihaza parmağınızı koyacaksınız ve Yağmurun cihazına ise kanı dökeceksiniz bu yüzden felaketin ne zaman geleceği yani kara bulut üçgeninin ne zaman aktifleşileceği bilinmiyor,hadi yola koyulun ve dikkatli olun size olan inancımız tam bizi ve diyarımızı kurtarın çocuklar” dedi motive edici bir edayla, Poyraz bir anda “Emredersiniz komutanım!” Diye bağırıp bir ayağını yere vururken sol elini alnına dayadı sanki askerdeymiş gibi,o an herkes kahkaha atıverdi Sonvara’nın ise yüzünde belli belirsiz bir tebessüm oluştu ve Poyrazı kendine doğru çekip omuzunu pohpohladı gerçekten çok ikonik bir andı o an aklıma babam gelmiş, kalbim ısınmıştı acaba şuan ne yapıyordu? Nasıldı? Beni merak ediyor muydu?