Bölüm 4

Bugün yağmur, pencereden içeri düşen damlaların melodisiyle uyanmıştım. İçimden bir ses, “Kalk, çayını demle!” diyordu. Kürt kadınlarının sabahları çay keyfi yapma alışkanlığını biliyordum; bu yüzden kendimi mutfakta buldum, kettle'ın sesiyle dans ederken. O an, piskivitlerin kokusu ile birlikte, babamın garamelli şekerle olan tutkusunu hatırladım. Özellikle o şekerli tat, hayatımda adeta bir nostalji gibiydi. Çay demledim, yanına piskivit koydum. Keyfime diyecek yoktu. Sonra, akşam yemeği için ne yapacağımı düşünmeye başladım. Hemen aklıma Hindistan sokak lezzetleri geldi; bir hamur yapıp içine buz ve çay koyarak pişirmeye karar verdim. O an mutfağın sıcaklığı, üzerimdeki yağmurlu günün soğukluğunu unutturdu. Akşam yemeği için bir şeyler düşünürken, kafedeki indirimleri hatırladım. Topuklu ayakkabılarımla dışarıya doğru koştum, ayakkabılarımın çıkardığı ses, adeta bir ritim gibiydi. Kafeye vardığımda, kadın garsona “Çay var mı?” diye sordum. “Ne çayı be, fakir!” dedi. Gülümsemekten kendimi alamadım. “O zaman bir tane cappuccino alayım,” dedim. Kadın biraz şaşırmıştı ama siparişi alıp gitti. Bir süre sonra, elinde sıcak cappuccino ile geldi. İçtiğimde, beni bir anda duvara çarpılmış gibi hissettirdi. O kadar lezzetliydi ki, gülümsemem yüzümden silinmedi. Eve dönerken, akşam yemeğinde hazırlayacağım domatesi düşündüm. “Umarım beğenir,” diye geçirdim içimden. Ama sonra, “Hayır, bu kez beğenir!” diyerek kendimi motive ettim. Eve vardığımda, domatesi hazırlamak için mutfağa geçtim. Domatesler taze ve parlaktı; adeta bana gülümsüyorlardı. Hızla pişirmeye başladım, fakat içimde bir şeylerin yanlış gittiğini hissetmeye başladım. Sanki dışarıda bir şeyler oluyordu, ama ne olduğunu bilmiyordum. Bütün bu sırada, cebimden telefonumun sesi geldi. “Baban arıyor,” diye düşündüm. Duygularım bir an için karmaşıklaştı. Babam her zaman böyle zamanlarda yanıma uğrardı. Ama bu kez sesinin tınısında bir telaş vardı. “Kızım, dikkat et, dışarıda bir şeyler oluyor,” dedi. Kalbim hızla atmaya başladı. Yağmurun sesi bile bir anda korkutucu gelmeye başlamıştı. O an, hayatımda her şeyin değişeceğini hissettim. Yağmurun ardında, beklenmedik bir fırtına vardı. Ne yapacağımı bilemez halde, gözümün önünde beliren hayaller ve korkularla yüzleşmek zorundaydım.