Bölüm 3

Bazen hayat bir anda değişir, bazen de bir çay molasıyla başlar. Ama benim hikayem, bir çaydan daha fazlasını gerektiriyordu. Ben, Zeynep, 28 yaşında, hayatı her zaman biraz da eğlenceli bir şekilde yaşamaya çalışan bir Kürt kadınıydım. Gözlerimdeki ışıltı, her zaman bir macera arayışının işaretiydi. Gülümsemem, karamsarlığın bile yüzünü güldürebilecek kadar samimiydi. Ama o gün, her şeyin sıradan bir günde başlayacağını kim bilebilirdi? O sabah, çayımı yudumlarken dışarıdaki kış güneşinin sıcaklığı içimi ısıtıyordu. Kahvaltımı yapıp, A101’deki indirimleri duydum ve heyecanla oraya koştum. Gerçekten de büyük bir indirim vardı! “Neden olmasın?” dedim kendi kendime, “Bunları almalıyım!” Bir anda kendimi alışveriş sepetinin içinde kaybolmuş gibi buldum. 10 kilogram piskivit, 10000 kilogram çay ve 10 kilogram çikolata! Fiyatı gördüğümde gözlerim faltaşı gibi açıldı. “9000 mi? Olamaz!” diye fısıldadım. Sanki başımdan kaynar sular döküyormuş gibi hissettim. Ama sonra, bir şaka yaptığımı fark ettim; bu kadar çikolata alacak halim yoktu. Neyse ki, alışverişten kaçmak için bir bahane buldum: “Ben bunları almadım, arkadaşıma söyledim, kaçtım!” dedim kendi kendime, ama içimde bir şok vardı – bu gerçek değil, sadece bir rüya gibiydi. Dışarı çıktığımda, içimdeki karmaşayı dondurmanın üzerine piskivit koyarak dindirmeye çalıştım. “Vallahi napim?” diyerek kendime güldüm. Dondurmanın soğukluğuyla piskivitin gevrekliği bir araya gelince, bir anlık mutluluk hissettim. Ama kafamda bir sürü soru vardı: Tüm bunlar neden başıma geliyordu? Hayatımda daha önce de bu kadar eğlenceli ve çılgın bir gün geçirmemiştim. İşte o an, bir şeyin farkına vardım; hayatın her anı, sürprizlerle doluydu ve ben, bu sürprizleri kucaklamaya hazırdım. Belki de bu çılgın alışveriş deneyimi, beni bekleyen daha büyük bir maceranın habercisiydi. Ve ben, bu maceraya atılmaya kararlıydım. Dondurmamı bitirip, bir sonraki adımımı düşünürken, aklımda bir sürü fikir belirdi. Bu sefer alışverişten daha fazlasını yapmak istiyordum. Belki de bu çılgınca bir yolculuğun başlangıcıydı. Kim bilir, belki de yarın A101’de karşılaşacağım bir müşteri, hayatımın arkadaşı olacaktı. Ya da belki de bu alışveriş, beni bekleyen daha büyük bir sürprizin kapısını açacaktı. Hayat, bir çay bardağı kadar basit ve bir dondurma kadar tatlıydı, bunu biliyordum. Ve ben, bu tatlı hayata dalmaya kararlıydım.