İçeriğe geç

Kurt

Bölüm 9 · 4 dk okuma

Kurt

Bölüm 9

9

Göksel: Aşkım merak etme birşey olmayacak ayrıca sen bana güven kızımız sağlıklı olacak.

Yavuz: Biliyorum ama yinede korku var içimde neyse ben yemek yapayım Öykü ile Gece gelecek.

Göksel : Yavuz sana birşey söylicem ama endişelenme

Yavuz: noldu aşkım bebeğimizle alakalımı.

Göksel: Hayır Gece ile alakalı 1-2 gündür onu sıkkın görüyorum ve benimle yeni tanıştılar ya açıkçası biraz korkuyorum ya beni sevmezse diye onun için pek konuşmuyorum daha doğrusu konuşamıyorum

Kapı açılır ve gelen Gece ile Öyküdür.

Gece: Biz geldik abi ben odama çıkıyorum biraz dinlenicem

Yavuz: tamam canım birazdan gelirim yanına

Gece : Tamam abi dedim ve yukarı çıktım üzerimi değiştirip yatağıma oturdum. Aradan 2-3 dakika geçti ve abim yanıma geldi.

Yavuz: Gece iyimisin sen Göksel söyledi canın sıkkın gibiymiş ve onu daha yeni yeni tanıdığınız için seninle konuşamamış korkmuş biraz senin için

Gece: olurmu abi konuşurum ben yengemle bizden çekilmesine gerek yokki sonuçta biz aileyiz ve açıkçası biraz sıkkınım Uzay ile ilgili bu aralar konuşamadık ve şimdi aynı sınıftayız.

Yavuz: Ya kızım unut artık onu ben konuşmanızı istemiyorum onun yüzünden bak neler geldi başına bi iğne ile vurulmadığın kalmıştı oda oldu.

Gece: Abi tamam özür dilerim ama ne yapayım seviyorum onu hemde çok bak bebeğinizde...

Aşağıdan aniden çığlık sesleri yükseldi bu Göksel yengemin sesiydi.

Bugün tam 9 ay 9 gün oldu. Artık sadece 24 saat kaldı kızımın olmasına ve nedense içimde bi korku var Ya bebeğime bir şey olursa diye...

Göksel: Yavuz koş yavuz bebek geliyor sanırım!!!!

O an hemen korkuyla aşağıya koştuk Öykü çoktan yengemin yanındaydı ve bana hemen ambulansı aramamı söyledi bende aniden telefonu çıkartıp 112 yi aradım ve ambulans istedim. Yengeme sakin olması gerektiğini ve derin derin nefes almasını söyledim elini tuttum

Göksel : Eğer bana bir şey olursa Yavuza ve kızıma iyi bak olurmu Gece biliyorum seninle pek konuşamadık ama ailemize iyi bak.

Gece : Yengem sakin ol sende bebeğinde sağ salim atlatacaksınız bunu abi hemen çantaları getir ambulans gelmek üzere

Ambulans geldi ve hemen yola çıktılar abim yengemin yanında bense araba ile Öykü ile onları takip ediyorduk o sıra öykü Denizi aramıştı bile

Öykü: Deniz biz hastaneye geçiyoruz

Deniz: ne oldu birine birşey mi oldu?

Öykü: Bize bi şey olmadı da yeğenimiz geliyor

Deniz: Tamam beni haberdar et olanlardan. Ben de geliyorum

Öykü: Tamam Deniz ederim.

Hastaneye gelmiştik yengem çoktan doğuma girmişti bizde abim Öykü ve ben kapıda bekliyorduk birden sesler kesildi ve bi bebek ağlaması duyuldu sonunda gelmişti küçük yaramaz diye düşündüm ve etrafa bakarken Dolunayı gördüm ne işi vardı ki burda göz göze geldik bi an ve telaşlı gibiydi. hiç konuşmadan geçti yanımdan sanki bana bir şey diyecekti ama söyleyemedi gibi bi hali vardı. Yengemi odaya aldılar ve bizde yanına gittik.

Gece: Yengecim geçmiş olsun bak sana söyledim ikinizde sağlıksınız dedim

Göksel: evet canım sen olmasan ne olurdu bilmem ikinizede çok teşekkür ederim iyiki varsınız

Öykü: rica ederiz yengecim biz ne yaptık ki ee bebeğe ne isim düşündünüz

Göksel : Daha karar vermedik bi düşünelim dedi yengem.

Odaya giderler

Uzaya telefonla haber vermek için odadan çıktım ki karşımda belirdi reflex olarak hemen sarıldım ona abimde geldi bizi öyle görünce sinir küpüne döndü. Onu sevdiğimi ve onun da beni sevdiğini anladı sanırım. Ama ters giden bi şeyler vardı. Uzay çok solgun görünüyordu.

Gece: Bi kaç gündür sana ulaşamıyorum.

Uzay: Telefonumu sakar birisi kırdı. Neyse sonra konuşalım olur mu? Dolunayı çağıralım yengenin yanına beraber gidelim olur mu bebeğe bi baksın

Gece: Tamam dedim bozularak. Uzay anladı gülümsedi.

Uzay: Abi bebeğe isim verdiniz mi?

Yavuz: Hayır kardeşim daha vermedik vericez inşaallah

Uzay : Abi benim aklıma bi isim geldi eğer sen ve eşinde kabul ederse ismi Aysude olsun.

Göksel : Uzay hoşgeldin gelsenize böyle. Yavuuuz ya bebek nerde gelsin artık.

Yavuz : Aşkım Uzayın bebeğimizin ismi hakkında düşüncesi varmış. Birazdan getirilir.

Göksek: Ne isim düşündün Uzay

Uzay: Eğer ki sizde kabul ederseniz ismi Aysude olsun dedim ama tabi anne ve babası olarak siz bilirsiniz dedi. Uzay yengemle abim biraz konuştuktan sonra kabul ettiler yeni bebeğimiz Aysude

Uzay, Yavuz abime bahçeye çıkmak için izin istedi. Abim kabul etti. Bu sırada Dolunay bebeğin yanına gideceğini söyledi. Ve odadan beraber çıktık. Üçümüz beraber bebeğin odasının önünden geçtik. Dolunay içeri girdi. Bebeği kucağına aldı. Bebeğin üzerinde beyaz bi elbise ve üzerinde küçük pembe çiçekler vardı. Uzay ile beraber bahçeye çıktık. Bana olanları anlatmak istediğini söyledi. Ama öncesinde sarıldı.

Gece: Nereye gittin neden sana ulaşamadık. Deniz ve Öykü ile beraber her tarafta seni aradık.

Uzay: Bak Gecem öncelikle sakin ol gel şöyle oturalım. Sana olanları anlatacağım. Ben o gün telefonu düşürdüğünde sen üzülme diye telefonun kırıldığını söylemedim. Telefonu tamire verip eve giderken son kez sana bakmak istedim. Ama sizin evi izleyen adamlar vardı. Yanlarına doğru gittim adamlar beni görünce kurda dönüşüp gittiler. Takip etmeye çalıştım. Ama yetişemedim sonra Dolunayın evinin yakınlarında olduğumu fark ettim. Hemen ordan uzaklaşmak istedim. Ama Dolunay çığlık atıyordu. Evine yaklaştığımda adamın birisi ona silah tutmuştu.

Bölüm sonu

1 yorum