İçeriğe geç

Kurban No: 7

Bölüm 9 · 2 dk okuma

Kurban No: 7

Bölüm 9

Kırık Saat

Depo odasının kapısı sert bir sesle kilitlenince içeriyi derin bir sessizlik kapladı.

Lara korkuyla kapıya vurdu.

"Açın! Kim var dışarıda?"

Cevap gelmedi.

Komiser Aras hemen kapının kilidini kontrol etti.

"İçeriden açılmıyor."

Mete de omzuyla kapıyı zorladı ama kapı milim bile oynamadı.

"Çelik kapı..." diye mırıldandı.

Zeynep'in gözü odanın ortasındaki sandalyeye bağlanmış güvenlik görevlisine takıldı.

Adamın nabzını kontrol etti.

"Yaşıyor."

Komiser Aras hemen adamın ellerindeki ipleri çözdü.

Güvenlik görevlisi yavaşça gözlerini açtı.

"N... Neredeyim?"

"Size bunu yapan kimdi?" diye sordu Komiser.

Adam korkuyla etrafına baktı.

"Yüzünü görmedim... Siyah kapüşonluydu."

"Sesini duydunuz mu?"

Adam başını salladı.

"Hayır... Hiç konuşmadı."

Tam o sırada odanın köşesinden ince bir tik... tak... tik... tak... sesi duyuldu.

Herkes aynı anda o tarafa döndü.

Eski ahşap bir masanın üzerinde çatlamış bir masa saati duruyordu.

Saatin camı kırıktı.

Akrep ve yelkovan 07.00'de durmuştu.

Mete dikkatlice saate yaklaştı.

"Bu ses..."

Saatin içinden geliyordu.

Komiser Aras bağırdı.

"Kimse yaklaşmasın!"

Olay yeri ekibinden bir polis saati dikkatlice kaldırdı.

Altında katlanmış küçük bir kâğıt vardı.

Komiser notu açtı.

Kâğıtta sadece şu yazıyordu:

"Zaman doluyor."

Tam herkes nota bakarken kırık saat bir anda hızlanmaya başladı.

Tik... tak... tik... tak...

Ses giderek artıyordu.

Lara panikle geri çekildi.

"Bu normal değil!"

Komiser Aras'ın gözleri büyüdü.

"Herkes dışarı!"

Mete, Zeynep'in elini tuttu.

"Koş!"

Kapıya doğru koştular.

Tam kapı açıldığı anda arkalarında büyük bir patlama oldu.

BOOM!

Patlamanın etkisiyle hepsi koridora savruldu.

Depo odasının içi dumanla kaplandı.

Neyse ki kimse ağır yaralanmamıştı.

Zeynep öksürerek ayağa kalktı.

"İyi misiniz?"

Lara başını salladı.

Mete'nin kolu hafifçe kanıyordu.

"Bir şeyim yok."

Komiser Aras dumanın arasına baktı.

Patlayan saatin olduğu masadan geriye sadece yanmış parçalar kalmıştı.

Ama yerde dikkat çeken bir şey vardı.

Yanmış metal bir kolye.

Kolyenin ucunda küçük, gümüş bir 7 rakamı asılıydı.

Komiser kolyeyi eldiveniyle aldı.

Arkasını çevirdi.

Arka kısmına küçücük harflerle tek bir isim kazınmıştı.

Zeynep.

Zeynep'in nefesi kesildi.

"Bu... bu benim kolyem..."

Ama yıllar önce kaybetmişti.

Peki katilin eline nasıl geçmişti?

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.