Zeynep, koridorun zeminine çizilmiş kırmızı 7 rakamına bakakaldı. Kalbi göğsünden çıkacakmış gibi atıyordu. Az önce kapının önünde biri vardı. Mete kapıyı açtığında ise koridor tamamen boştu.
"Bir insan bu kadar kısa sürede kaybolamaz." dedi Mete.
Komiser Aras eğilip yerdeki rakamı inceledi. Eldivenini giydi ve kırmızı boyadan küçük bir örnek aldı.
"Bu kan değil." dedi.
"Ne?" diye sordu Lara.
"Kırmızı sprey boya."
Herkes şaşırmıştı.
Demek ki katil, paniği büyütmek için bunu özellikle yapmıştı.
Komiser Aras, çevredeki polislere döndü.
"Yedinci kattaki bütün güvenlik kameralarını tekrar inceleyin. Ayrıca kimse binadan ayrılmayacak."
Polisler hızla dağıldı.
Zeynep ise hâlâ elindeki telefona bakıyordu.
'Kurban No: 7 sensin.'
Bu mesajı kim göndermişti?
Numara gizliydi.
Mesajı tekrar açmak istediğinde ekran karardı.
Telefon kendi kendine kapanmıştı.
"Şarjın mı bitti?" diye sordu Ela.
"Hayır... Daha az önce yüzde seksendi."
Mete telefonu eline aldı.
"Açılmıyor."
Tam o sırada elektrikler yeniden gidip geldi.
Koridordaki ışıklar birkaç kez titredi.
Lara istemsizce Zeynep'in kolunu tuttu.
"Buradan gitmek istiyorum."
Kimse ona cevap veremedi.
Komiser Aras, şirket yönetimiyle konuşmak için alt kata indi. Polislerden yalnızca ikisi yedinci katta kaldı.
Yaklaşık on dakika sonra çalışanların masalarına dönmelerine izin verildi.
Ancak kimsenin çalışacak hâli yoktu.
Sessizlik bütün ofisi kaplamıştı.
Zeynep bilgisayarını açtı.
Ekran normal görünüyordu.
Şifresini yazdı.
Masaüstü açılır açılmaz ekran bir anda karardı.
Sonra siyah ekranın ortasında beyaz harfler belirdi.
"OYUN BAŞLADI."
Ardından ikinci cümle yazıldı.
"İlk ipucu bodrum katta."
Zeynep korkuyla sandalyesinden kalktı.
"Mete..."
Mete hemen yanına geldi.
"Ne oldu?"
"Ekrana bak."
Ama Mete monitöre baktığında ekranda yalnızca şirketin giriş sayfası vardı.
"Orada hiçbir şey yok."
"Az önce vardı!"
Zeynep'in sesi titriyordu.
Ela ve Lara da yanlarına geldi.
"Ne oldu?"
"Bilgisayar bana mesaj gösterdi."
Lara endişeyle birbirlerine baktı.
"Belki de şok geçiriyorsundur."
"Hayır!" dedi Zeynep. "Gerçekti."
Tam o sırada bütün ofiste yangın alarmı çalmaya başladı.
Kırmızı ışıklar yanıp sönüyor, siren sesi kulakları sağır ediyordu.
Çalışanlar panikle koridora koşmaya başladı.
Ancak asansörler çalışmıyordu.
Merdiven kapısına yöneldiklerinde kapının zincirle kilitlendiğini gördüler.
Kim kilitlemişti?
Ve neden?
Zeynep tam arkasını dönecekken koridorun en sonunda siyah kapüşonlu birini gördü.
Bu kez emindi.
Biri onlara bakıyordu.
Göz göze geldikleri anda kapüşonlu kişi arkasını döndü ve koşmaya başladı.
"Dur!" diye bağıran Mete peşinden fırladı.
Zeynep de hiç düşünmeden onun arkasından koştu...