Gece ilerledikçe Doğan Apartmanı'nın üzerindeki o garip korku veya gerilim daha da arttı, ama bu defa huzurlu bir sessizlik değil, her an patlamaya hazır gergin bir bekleyişti sanki. Alt kattaki beşli, salonda adeta çivilenmiş gibi oturuyordu. Batu'nun hafifleyen ama hâlâ sızlayan omzuna sarılan sargı bezi, binadaki bazı şeylerin tamamen değiştiğinin bir kanıtıydı.
Oğuzhan, salondaki masanın üzerinde duran kimyasal kiti toplarken elleri hâlâ hafifçe titriyordu. "O asidin formülünü çözmem imkânsız," dedi alçak bir sesle Arda'ya dönerek.
"Aksine, kullanılan bileşenlerin saflık oranı çok yerinde. Fazla yerinde hatta. Bu adam sadece tıp bilmiyor Arda. Bu, tam anlamıyla askeri veya üst düzey laboratuvar seviyesinde bir kimya bilgisi."
Milan huzursuzca oturduğu sandalyede kıpırdandı. "İlanları durdurdum. Şu an piyasaya yeni organ sözü veremem. Karşımızda kimin olduğunu bile bilmiyoruz."
Miraç ise gözlerini halıdaki tek bir noktaya dikmişti. "Boğazıma değen o neşterin soğukluğunu hâlâ hissediyorum amınakoyim" diye mırıldandı.
"Gözlerinde en ufak bir insan kırıntısı yoktu. Bizi korkutmaya çalışmadiğı kesin. Bizi araştırıyor. Tıpkı bir laboratuvar faresine bakar gibi bakıyor."
Arda, ayağa kalkıp pencereye yürüdü. Perdelerin arasından dışarıya, zifiri karanlık sokağa baktı. Yıllardır bu binada kuralı koyan, avı seçen ve infazı gerçekleştiren kendisiydi. Şimdi ise kendi evinde, üst kattaki tek bir çocuğun gölgesi altında sıkışıp kalmıştı. Öfkesi gururunu yakıyordu ama mantığı ona geri adım atması gerektiğini söylüyordu.
"Akut'u çağıracağız," dedi Arda birden, arkasını dönerek. "Miraca atarlanan, kapımıza dayanan o atarlı arkadaşını... Efe'nin yalnız olmadığını biliyoruz. Dışarıdan destek alıyor."
"Ne yapacaksın?" diye sordu Miraç. "Yine mi üstüne gideceğiz?"
"Hayır," dedi Arda keskin bir sesle. "Bu sefer biz saldırmayacağız. Onu buraya, kendi şartlarımızda çekeceğiz. Efe'nin zayıf noktasını bulmamız lazım. Kimse bu kadar kusursuz olamaz. Her psikopatın bir zaafı vardır."
O sırada üst katta Efe, odasındaki loş lambanın altında masasını düzenliyordu. Küçük bisturisini ve kimyasal tüplerini deri çantasına yerleştirdikten sonra, cebinden çıkardığı telefonu açtı.
Bana tahliye
Aykut
Binadaki ses tamamen düştü Aşağıdakiler ne durumda
Efe
Salonda toplandılar
Şu an toplantı falan yapıyorlar Batunun omzuna bıraktığım imza işe yaramış herhalde
Barış
Bir sonraki adımı tahmin edebiliyor musun
Efe
Arda gururlu bir adam barış
Kaçmayacak
Beni yok etmek için dışarıdaki bağlantılarımı araştırmaya çalışacaktır
Muhtemelen Akut, senin peşine düşmeyi deneyecekler
Aykut
:D
Denediklerine pişman olurlar
Benim hakkımda bulabilecekleri tek şey kendilerini yemem için bıraktığım gerçek olmayan izler olur
Efe
Bırak arasınlar
Onlara aradıkları fırsatı vericez
Yarın binadan biraz uzaklaşcam Daireyi boş bıraktığımı sanacaklar
Barış
Tuzağı büyütüyorsun yani
Yavruma bak be
Efe
Ben yokken evime tekrar girmeye çalışacaklar
Bu defa içeri adım attıklarında karşılarında ne bir yatak ne de bir uyarı bulacaklar
Sadece hazırladığım yeni denklemi bulacaklar
Efe telefonu masaya bıraktı. Işıkları tamamen söndürüp pencerenin kenarına geçti.
Aşağıdaki dairesinde Arda da penceredeydi. İki kat arasında, karanlığın içinde birbirini görmeyen ama varlığını iliklerine kadar hisseden iki adam duruyordu.
Arda, Apartmanı'nın hakimi olduğunu sanıyordu; Efe ise binayı kendi kişisel deney laboratuvarına dönüştürmek üzereydi. Ve bu binada artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacağı besbelliydi.