Bunu sürekli yaşarız aslında..
Bazı insanları ilk kez görürsün…
Ama kalbin onları çoktan tanıyordur.
Lal Erdem, üç yıl önce yaşanan ve hafızasından silinen bir gecenin ardından hayatına kaldığı yerden devam ettiğini sanıyordu.
Ta ki Kuzey Arman karşısına çıkana kadar.
Kuzey ondan nefret ediyor gibiydi.
Ama gözlerinde nefretten çok daha başka bir şey vardı.
Korku.
Çünkü Kuzey, Lal'in hatırlamadığı o geceyi hatırlıyordu.
Bir yangın.
Bir söz.
Yarım kalan bir aşk.
Ve kimsenin bilmediği bir gerçek…
O gece yaşananlar bir kaza değildi.
Lal geçmişini hatırlamaya çalıştıkça Kuzey'in sakladığı sırlar ortaya çıkacak, ikisinin arasındaki nefret yerini tehlikeli bir yakınlığa bırakacaktı.
Ama bazı gerçekler öğrenilmek için değil, gömülmek için vardır.
Ve Lal gerçeği öğrendiğinde…
Kuzey'i kaybetmekten mi korkacak, yoksa aslında ona hiç güvenmemesi gerektiğini mi anlayacak?
Çünkü bu hikâyede herkesin sakladığı bir sır var.
Ve bazı sırlar, insanın hayatını değil… kalbini yakar.