Gözlerimi açtığımda kendimi odam da buluyorum. Oldukça yorgun hissediyorum. Bedenim istemsizce titriyor, nefes alış verişlerimi kontrol edemiyorum.
Kapı yavaşça açılıyor. İçimde oluşan korkunun artmasıyla beraber tam çığlık atmak üzereyken gelen kişinin annem olduğunu fark ediyorum.
Hemen yanıma gelip bana sımsıkı sarılıyor. Kendimi güvende hissediyorum. Bana sürekli ne yaşadığımı soruyor. Orada neler olduğunu , neden bayıldığımı ve neden hiç tanımadığı birinin beni eve getirdiğini soruyor.
Ben kafam karışmış bir şekilde annemin bana sorduğu tüm bu soruların cevaplarını bulmaya çalışıyorum.
Baygın mı?
Eve baygın mı dönmüştüm. Üstelik hiç tanımadığı birinin beni eve getirdiğini söylüyor.
Bu durum beni gittikçe korkutuyor.
Ben en son ne yaşadım ? Neden hatırlayamıyorum?
Annem hatırlamadığımı fark edince neler olduğunu anlatmak için ellerimi avuçlarının içine alıyor. Gözlerinde telaşlı bir ifade ile beni oldukça şaşırtan şeyler anlatıyor.
Yürüyüş sırasında neler yaşadığımı soruyor.
Bende hiçbir şey hatırlamadığımı ,biraz zamana ihtiyacım olduğunu söylüyorum.
Annem beni odada yalnız bıraktığında garip bir ses duyuyorum. Ardından gelen bir takım görüntüler bana yaşadıklarımı hatırlatıyor.
Sanki yalnız kalmamı bekliyormuş gibi.
Anneme seslenmek ve tüm bu yaşadıklarımı anlatmak istiyorum ama bir güç buna engel oluyor.
Anneme sesleniyorum ama sesimin çıkmadığını fark ediyorum.
Kalkmaya yelteniyorum ama ayaklarım, ben ne kadar zorlasam da hareket etmiyor.
Gözlerimi kapatıp, hiçbir şey düşünmeden sadece uyumak istiyorum.
Bu bir rüya olmalı. Öyle olmasını diliyorum.
Bu da ne?
Etrafım hiç tanımadığım yüzlerle çevirili.
Çıkardıkları anlamsız sesler , içimin ürpermesine neden oluyor.
Aynı zamanda şaşkınım. O sesler arasında ismimi duyuyorum.
Onlar beni tanıyor.
Ben de onları tanıyor olabilir miyim ?
Derin bir nefes alarak bunun gerçek olmadığını, bir rüya olduğunu düşünmek için çabalıyorum. Bir dakika...
O cümle...Sessiz kalmalıyız. Bu bizim...
Artık neler olduğunu , çıktığım bu yürüyüş de neler yaşadığımı hatırlayabiliyorum.
Peki neden...neden ben.
