Gözlerimi açmak istemiyorum. Başımın ağrısı beni delirtiyor. İlaç almalıyım. Ama kalkabilir miyim bilmiyorum.
Etraf neden bu kadar sessiz?
En son olanları hatırlamak istemiyorum. Aynı duyguları yeniden yaşamaya mecalim yok.
Bana bunu neden yaptı? Çok acımasız... orada beni öylece bırakıp gitti. Nasıl hissedeceğimi bildiğine eminim.
Bir dakika...beni eve kim getirdi. Geri dönüp beni eve getirmiş olamaz...olabilir mi...
Bunun bedelini mutlaka ödeteceğim.
Etraf da anlam veremediğim bir koku var. Yeni bir şeyler mi deniyor bu .
Gözlerimi yavaşça açıyorum. Odaya yansıyan bir ışık hemen gözlerimi alıyor. Sakin kalmaya çalışarak etrafa göz gezdirmeye çalışıyorum.
Burası benim odam değil...
Nerdeyim ben? Kim getirdi beni buraya?
Kapının açılması ile birlikte kalbim duruyor sandım.
Kimsin sen?
İçeri de birden fazla kişi bulunuyor. Gözlerini öylece dikmiş bana bakıyorlar. Bu yüzleri tanımam saniyelerimi bile almadı. Bunlar o gece gördüğüm yüzler.
Şimdi o gece umutsuzca yardım bekleyen o yüz ben miyim?
Onunla aynı kaderi yaşayacak mıyım?
*Benden ne istiyorsunuz ?*
İçlerinden biri bana doğru ilerliyor.
Bu o!!!! Beni öylece orada bırakıp tüm bunları yaşamama neden olan o yüz. Bize yalan mı söylüyordu?
*Korkma, bize yardım ediyorlar. Bize zarar vermeyecekler .*
Yardım mı ediyorlar... O gece o masum yüze zarar veriyorlardı ve bizim de yardım etmemiz gerekiyordu.
Ona tüm bunları söylesem sessiz kalmam için deliler gibi yalvarırdı. Korku bedenini ele geçirmiş, ne yaptığını ve ne düşündüğünü eminim kendisi bile bilmiyor.
*Gitmek istiyorum *
Bana bir kağıt uzatıp onu imzaladığım sürece buradan gidebileceğimi söylüyor.
Yazılanlar beynimin için de gidip geliyor. Bunu nasıl imzalayacağım?
Yapamam...asla olmaz. Onlara güvenmemi nasıl bekliyorlar...
Bana bunu neden yapıyorsunuz?
Onun hiç düşünmeden imzalayacağına eminim.
Ama ben yapamam .
Onlar da bunu fark etmiş olmalılar ki içlerinden biri elinde bulunan silah ile bana doğru ilerliyor.
O silah ne zamandan beri elinde , nasıl fark edemedim?
Bedenimi bir korku kaplıyor. Beni , gözlerini kırpmadan öldüreceklerine eminim. Tek yapmam gereken bir imza, onu atarsam yaşamama izin verecekler.
Eli tetikte benim bir şeyler yapmamı bekliyor. Gittikçe sinirleniyor. Beni öldürmeye hazır. Annem gözlerimin önüne geliyor. Onu yalnız başına bırakamam. Üstelik ben ölünce onun hayatta kalacağına dair bir güvence de yok.
Ellerim titriyor olsa da bunu yapmak zorundayım. O imzayı atmaktan başka şansım yok.
*Tüm yazılanları kabul ediyorum...*
Şimdi özgür müyüm? Ailem tüm sevdiklerim güvende mi?
*Yanılıyorsun...bu daha başlangıç...*
Aramıza hoşgeldin...
