12 Şubat sabahı
(Aslının anlatımıyla)
Saat 08:30 civarı yataktan kalktım ,rutin işlerimi hallettim ,bugün 18 yaşıma basıyorum o yüzden yetimhaneden ayrılacağım. Kahvaltıya inmek için hazırlandım ve tam çıkarken kapıda bir not vardı ''Kahvaltıdan önce arka bahçeye gel '' en altta Kumsal ve Pınar yazıyordu. Gülümsemiştim onları seviyorum daima yanımdalardı .Her zaman ,üzüntümde ,sevincimde beraber güldük beraber ağladık. Kumsal, Pınar onları çok özleyeceğim arka bahçeye gittim, doğum günümü kutladılar . Her şey vardı ,ya da ben öyle sanıyordum .Mor renkli balonlar konfetiler ve pasta üzerinde
"SENİ SEVİYORUZ,İYİKİ DOĞDUN ASLI''
yazıyordu, duygulanmıştım pastayı beraber çektiğimiz fotoğraf ile yaptırmışlar üzerine 18 yazan mumu dileğimi tutma üflendim.Kumsal bir kar küresi ve berber çekindiğimiz fotğraflarla bir çerçeve almış,Pınar ise uzun zamandır aradağım ama bulamadığım 8'li kitap setini almıştı çok sevinmiştim yurtdışından getittirmiş çok sevindim ,teşekkür ettim . Yani ben buraya 7 yaşımda geldim annem 7 yaşıma kadar hep kutlardı annem ,babamla ben doğmadan önce ayrılmışlar, sorduğumda ise , hep '' zamanı gelince öğrenirsin ,kafanı bunlar ile yorma '' derdi. annemin ölümünün ardından buraya getirildim 11 yılım burada geçti ,annem neden ve nasıl öldü hala bilinmiyor ben hala davanın peşimdeyim.
Tuhaf olan durum annemin ölüm günü ve saati benim doğum günüm ve doğum anım ile aynı olmasıydı.12 Şubat gece saat 23:54 doğmuşum .Kutlamamız bittikten sonra kahvaltıya indik ,sonra odaya çıkıp eşyalarımı topladım ,arkadaşlarımda yardım ettiler. Sonra üzerimi değiştirdim siyah sweatshirt ve paraşüt pantolonumu giydim birkaç işimide halledip odadan ayrıldım .Aşağı indiğimde herkes bana bakıyordu .Arkadaşlarımla vedalaşıp yurttan çıkışımı yapacaktım , hepsine sıkı sıkı sarılıp ağladım. Yurttan çıkarırken yurttaki bazı kişilerle de vedalaştım . Yurdun müdürü Koray bey 35 yaşlarındaydı beni gideceğin yere bırakacaklarını söylediler ben kabul etmedim ve yurttan çıkışımı yaptım. Şimdi ne yapacaktım ?
Artık Özgür müyüm ?
Psikolojik okumayı düşünüyorum, puanımda yetiyordu, ilgim vardı ve gerçekten iyi bir dinleyiciydim. Hayalimdir hep psikolog olmak ,gelecek sene başlayacağım . Çoğu insan psikologları sevemez, gereksiz konuşmalarını, saçmaladıklarını düşünür. Kendi fikirleri tabi. Bulunduğumuz yerde ev alacaktım .Bir taksi çağırdım ve bindim daha sonra istediğim adrese geldim .Ev baktıktan sonra ,yemek yememeye karar verdim. Yemek çıkışı ihtiyaçlarım vardı onları almak için AVM'ye uğradım 1-2 saat sonra işlerimi hallettim ,AVM çıkışı saat 12:30'du taksiyi bekliyordum ki siyahlı bir araba yanıma doğru geldi ve sadece
"Bin arabaya!"
dedi. Ben reddettim sonra iki korumaya bana gelmeye doğru başladı, birine çantamla vurup , yumruk attım, diğerine birkaç kez tekme attıktan sonra koşmaya başladım iki, üç sokak sonra kaçtığını zannettim ve durdum .Neden benim peşimdeler kim bunlar benimle ne işleri var ,atlattığını sandım ki .Yanıma siyah maskeli bir adam geldi bana doğru gelmeye başladı sırtımın duvara geldiğini hissettiğimde duraksadım ve ''benimle ne işin var !'' dedim o sırada eter koklattı ve beni zorla arabaya götürdü .Orada bayılmışım. Ve işte sonrası karanlık. Gözlerimi açtığımda ellerim ve ayaklarım bağlı bir şekilde oturuyordum, boynum çok ağrıyordu. Onu yaşıyormuşsun gibi daha önce biliyormuşum gibi. O bana ismimi sordum söylemedim ,bunu birkaç kez daha sordu ve cevapladım ,
"Aslı Sönmez" dedim,
Bu bende "Anıl sancak" dedi.
Ellerimi ve ayaklarındaki ipleri çözdü.Bana artık ''benimle yaşayacaksın kaçmaya kalkma, sessiz ol, beni sinirlendirme ''dedi ve tam çıkış sırasında ''Beni neden kaçırdın" dedim öfkeli bir sesle .Bana döndü ve sesini yükseltmeden konuşsan senin için iyi olur, çok soru sorma ,yakında öğrenirsin dedi ve çıktık. Benim bir an önce buradan kaçmam lazım, zorla tutuluyorum, kaçacağımı belli etmemem lazım. Ev biraz garipti her yer gri-kırmızı-siyah tonlardaydı. Bir süre oturduktan sonra lavaboya gidecektim .Lavabodan çıktığımda merdivenin altında siyah bir kapı vardı merak ettim ve içerideki dosyaları Dosyalar, bilgisayar ve çok fazla kan kokuyordu odası, dosyaları incelemeye başladı. Tahminen Anıl ajan veya katil miydi gibi bir şey, bir kızı arıyorlar 18 yaşında, kumral ve 1.69 boyunda var. Kızın özellikleri benim özelliklerimle nerdeyse görüyordu, benimle ne işleri var . Biraz daha inceledim ve O sırada Anıl geldi, dosyayı arkama sakladım ve bana .
''SENİN BURADA NE İŞİN VAR DEDİ''
"MERAK ETTİĞİM İÇİN GİRDİM''
dedim.Bana biraz bağırarak birdaha '' bu oda dahil benim kişisel olan hiçbir şeyme dokunma'' dedi ve çıktı. Bende peşinden çıktık ,daha sonra çantamı aldım ve tam kapıdan çıkacakken bir ses 'nereye gidiyorsun?' dedi .Dışarı çıkacağım işim var dedim .Benden izini çıkamazsın ,seni ben bırakıcağım ve ben alıcam dedi.Ben de ''sana ihtiyacım yok ,kendim giderim '' dedim o ise bana '' benimle yaşadığını unutma küçük hanım '' dedi.İyi peki gel dedim AVM'ye gittik ,daha sonra çıkıp eve geldik. Gerçekten yorulmuştum.
Anıl bana saat 18:00 davet var benimle geliceksin itiraz istemiyorum ,dolaptaki elbiseyi giy ve 17:45'te hazır ol dedi ve çıktı .Saat 17:00 çıkmaya hazırlanmaya başladım. Dolapta kırmızı bir elbise vardı dekoltesi azdı ve çok güzeldi. Hemen giyindim, hafif bir makyaj yaptım ve aşağı indirdim. Tam olarak hazır olduğumda aşağı inip Anıl' beklemeye başladım .10-15 dakika sonra Anıl geldi. Beni görünce biraz duraksadı ve bana ,
''Çok güzelsin küçük hanım '' dedi .
Ben biraz utanmıştım, teşekkür edip arabaya binmek üzere evden çıktık. Davet yerine geldiğimizde çok kalabalıktı, ben kalabalık ortamları sevmem o yüzden köşeye oturdum, Anıl yanıma geldi ve bana ''bu dansı bana lütfeder misin küçük hanım?'' , dans ederken sürekli gözleri benim üzerimdeydi ve bana sanki ihtiyacı varmış gibi delicesine bakıyordu . Garip hissetmiştim tabi sebepsizce .
Dans sonrası masaya geçtik .Bir süre sonra masası iki kişi daha geldi .Bir kız ile tanıştık orada adı Asel'di, yanındaki çocuk Rüzgar'dı sanırım.Rüzgarı sanki daha önceden tanıdığım ,çok tanıdık geldi.Evet bu o çoçuk bizim yetimhaneden kaçan o 4 -5 yıl önce kaçmıştı her yerde aranmıştı ama kimse bulamamıştı .
Çok değişmiş , off umarım tanımaz .Bizimle yetimhanedeyken onu seviyordum ve aynı odada kaldığımız kızlar onu öğrenmiş ve beni rezil etmek için ,bunu anons ederek söylemişti ,çoğu kişi dalga benimle geçti, ezikledi ve Rüzgarda bunların arasındaydı .O zamanlarda ben 13-14 yaşındaydım , ergen aklı işte ,çok utanmıştım .Rüzgar bana ''Seninle kim çıkar, önce git bi aynaya bak ergen şey demişti'' .O zamanlar çok üzülmüştüm kalbimi kırmışlardı. O olaydan sonra kimseye söyliyemedim ,aşkımı hep içimde tuttum belki de bu daha iyi olurdu benim için. Asel diye bir kız vardı yanında sevgilisiydi sanırım.
Bir süre sonra partinden ayrıldık eve geldiğimizde saat 02:00'ydi çok yorulmuştum, bir günde bu kadar şey üst üstte geldi. Önce tanımadığım bir adam tarafından kaçırıldım, beraber bilmediğim bir partiye gittik ve orda çoçukluk aşkımı gördüm bunlar çok tuhaftı ,biraz dinlenmeliyim derken koltukta uyuya kalmışım....
Devam edecek...
Vote+ yorum yapma, yeni bölüm ve bilgilendirmeler için takip etmeyi unutmayın!!!!!
Fikirleriniz benim için önemli''
Oy vermeyi ,yeni bölüm için takip etmeyi ve yorum yapmayı unutmayın~ ..yeni bölüm için tekrar hatırlatma !!!!!!!! hikayeyi okunlardan ricam vote+yorum yapmayı unutmayın lütfen
Karşılıklı gt+ k.vote yapılır bunun için yorumlara yazmanız yeterli ... (;
Wattpad:Elif_diyebiri097
