Annemin arabasını kaçırmış geziniyordum, ancak ehliyetim yoktur. Arabayı sürmeyi beceremediğim için bir duvara tosladım ve tabanları yağlayıp yokuş aşağı hızla koştum. Sonra bir villa sitesine girdim. Orada tanıdığım bir oğlan vardı. Villa sitesinin aşağısı denizdi. Büyük yunus balıkları görkemli bir şekilde zıplayarak gösteri yaparken paniğe kapıldım ve çocuğun elinden tutup koşmaya başladım. İzini bilmediğim sitede uzun binalar arasında koşturdum. Yolda koşarken çocuğa söyleniyordum ''Neden buraya geldin ki, aptal mısın sen?'' Oğlan suçlulukla başını öne eğerken deniz kenarına yaklaşmıştık. Birden deprem oldu ve yer ikiye ayrıldı. Çocuk korkup arkasına bakmadan yukarı yokuş kaçmaya başlayınca oracıkta tek başıma dikildim. Başımı yerden kaldırıp denizin olduğu yöne bakarken su yüksek binaları arşınlamıştı. Gözlerimi kapatıp açtığımda; yer yarılırken ortaya çıkan bir volkan deniz ve kara sınırında belirmişti. Yer sanki az önce deprem olmamış gibi dümdüz dururken az önce boylu boyunca var olan binalar artık yoku. Onun yerini ağaçlar almıştı, Gösteri yapan balinalar göğe yükselen suyun ötesinde yükselip alçalarak gösteri yapmaya devam ediyordu.
Ne olduğunu anlamaya çalışırken volkana yaklaştım. Uzaktan göründüğünden daha küçüktü. Göğe yükselen deniz suyunun ardında gökyüzü masmavi ve cıvıl cıvıl görünüyordu. Volkanın patlamasından korkuyordum ancak mavi gökyüzüne bakmak için yaklaşmaktan çekinmiyordum ve tam mavi kısma dokunacakken uyandım. Sanırım rüyamdaki o korkağı tanıyorum ancak boş verin...