Turan yere düştükten sonra Emir yüksek sesle kahkaha atmaya başladı
"Salağa bak! B*k çuvalı gibi düştü HAHAHWHNSBS"
Turan bunları duyunca sinirlense de sesini çıkaramadı. Üzerindeki tozu silkeledi. Emir yüksek ve akaycı bir sesle konuştu:
"Ne ooolduuu???? Ağlayacak mısın fakir p*ç?"
Diyerek dalga geçti. Turan ise sadece:
"Uzaklaş benden" diyebildi. Emir gidince de arkasından "Baba parası yiyen or*spu" diye sessizce mırıldandı.
Sınıfa girdi. Bütün bu şeylerin üzerine, Emir ile aynı sınıftaydı. Emir genellikle derslerde zorluk çıkarırdı ve herkesi zorbalardı.
Turan kendi sırasında oturdu. Duvar kenarında, en arka sıranın bir önünde otururdu ve derslerde genellikle uyurdu. Daha doğrusu, uyumuya çalışırdı. Çünkü onun arkasında Emir oturuyordu.
Ders başlayınca Turan kafasını sıraya koydu ve uyumaya çalıştı ki, emir onun ensesine sertçe vurdu ve kıkırdamaya başladı. Bu ses bütün sınıfın dikkatini çekmişti.
Kızlardan birisi sinirli bir sesle "ne oluyor?" Sedi. Diğer başkası ise ağzını açtı ama konuşamadan geri kapattı. Öğretmen kaşlarını çattı ama yinede ses çıkaramadı. Ders anlatmaya devam etti.
Turan ensesindeki o yakıcı acıyla dişlerini sıktı. Cidden canı yanmıştı. Sonuçta Emir bir Enigma ve aynı zamanda da bir mafya oğluydu. Silah kullanabilirdi ve eli ağırdı. Çocukluktan beri dövüş eğitimi alıyordu.
Turan sinirli bir nefes verdi ve basını tekarr sıryaa koyup başına kapüşonunu geçirdi. Aynı olay tekrar yaşansın istemiyordu.
Neyseki emir derste telefon oynamakla meşgul olduğu için Turan'ı pek takmadı. Turan ise ders boyunca mışıl mışıl uyudu.
Teneffüs oldu. Turan kendi dolabına gitti. (Evet okulda herkesin dolabı var çünkü neden olmasın) Dolabını açtı. Birkaç ders kitabı, yedek okul formaları ve yine birkaç boş ucuz sigara paketi vardı. Turan kitaplarını alırken arkadan bir güç onu sarstı ve Turan alnını dolabın sivri köşeli rafına çarptı. Turan'ın alnı kanamaya başlarken Emir kahkaha attı:
"Gerçek bir maymunun örneği! Tepki veremeyecek kadar duygusuz musun lan sen?"
Emir Turan'ın çenesini sertçe tuttu. Yüzünü onunkine yaklaştırdı. Sıcak nefesi turan'ın dudaklarına çarpıyordu.
"...Yoksa korkuyor musun küçük fare?"
Turan iyice sinirlendi. Hergün bu olaylara katlanmaktan bıkmıştı:
"Seni öldüreceğim! Şerefsiz!"
Tek bir hamleyle Turan'ı yere indirdi ve yüzünü yumruklamaya başladı. Herkes şok olmuş bir şekilde kavgayı izliyordu. Emir Turan'ın altından çekilmeyi başarıp ayağa kalktı. Ağzından ve burnundan kan akıyordu, bir yanağı morarmıştı.
Emir hiç acımadan Turan'a tekmeler savurdu. Sonra ise Turan da aynı şeyi yaptı ve gün sonunda ikisi de hastanelik, aynı zamanda disiplinlik olmuştu.
Turan'ın alnına, ellerine, diz kapaklarına ve sırtının bazı bölgelerine bandaj yapıştırılmıştı. Emir'in ise bir yanağına, bacaklarına ve ellerine bandaj yapıştırılmıştı.
Emir rahat bir hâldeyken Turan içten içe korkuyordu çünkü emir istese Turan'ı öldürtebilirdi. Ama yapamadı. Çünkü babası buna karşı çıktı. Emir'in babası, yani namıdeğer Sezar, ilk defa bu şımarık oğluna karşı çıkan birisi görmüştü. O yüzden onu takdir etmeliydi.
İkisi de şuan özel bir hastanede, farklı odalardaydı. Turan geldiği bu pahalı ve lüks hastaneye bakıp her saniye daha da şaşırırken alnındaki sızı onu bırakmıyordu.
Emir kendi odasında banasına şikayetler savuruyordu. Sezar ayağa kalktı ve Turan'ın odasına girdi. Ak saçları geriye doğru taranmıştı. Siyah deri eldiveni floresan ışığında parlıyordu. Düzgün gece mavisi tskom elbisesi kaslı vücuduna birebir uyuyordu. Sağ gözünde bir yara izi vardı.
Turan, Sezar'ın giridiğini görünce büyük bir şekilde panik oldu. Ama Sezar Turan'ın düşündüğünün tam tersi bir şekilde konuştu:
"Oğlumu dövdüğün için teşekkür ederim."
"Ha? N-Ne?"
"Gördüğün gibi, Emir şımarık bir çocuk. Onu ne kadar döversem döveyim değişmedi. Yeniden teşekkür ederim."
"R-Rica ederim." Turan'ın içi rahatladı. Bir elini saçlarının arasından geçirdi. Koyu kahkülleri gözlerine düştü.
"Sen Turan olmalısın."