Çarpmanın şiddetiyle kafamı koltuğa çarptım. Başım fena halde ağrıyordu arkadaşlarım ve servisteki herkes şok altındaydı bazıları çarpmanın etkisiyle çok fazla yaralanmış bazıları ise sıkışıp kalmıştı ama herkesin ortak bir yanı vardı şok içindeydiler bazıları şoku atlatmış neden ararken bazıları sevdiklerine bakarken bazıları kendi düşüncelerinde sonlarını bekliyorlardı. Gariptir ki insan oğlunun doğasına en uygun davranış uygundan ziyade normal olan davranış sonuncusudur. İnsan oğlu bir telaş olduğunda veya ecel kapıya dayandığında asla normal olmaz. Normal olmamak insan oğlunun en normalidir ,hangi birimiz ecel kapıdayken normaldir ki...
araba çarpmıştı hem de fena halde...
Ön koltuktaki yolcular ve sürücüyü genelde izlerim ya da camdan yolu bu sefer de dışarıyı izliyordum ama son 5 dakikası haricinde, o son 5 dakikadır ön koltukları izliyordum çarpma anına saniyeler kala öndeki çoğu kişinin yüzü şoke olmuş ve korkmuş bir hal almıştı sanki bir canavar veya onları katledecek bir şey görmüşler gibi. Aysel önde oturanlardandı, Eva ise hemen önümde oturuyordu. Onu yakın arkadaşım olarak bilin benim için öyleydi ama Artemis kadar yakın değildik elbette Artemis ortaokuldan beri arkadaşım ve Eva'ya kıyasla aramızda bir rekabet veya kıskançlık hiç olmadı olmaz da. Korkanlar arasındaydım bende ama sadece kendim için korkmuyordum Artemis için çok korkuyordum o benim biriciğimdi o benim can parçamdı. çarpma sırasında Artemis'i hem gözlerim hem kalbim hem de ellerim telaş ve korku içinde arıyordu.
-Arti iyi misin Arti cevap ver iyi misin? arkadan ona sesleniyordum ama bu kargaşa arasında beni duyması biraz imkânsızdı. Ayağa kalkıp onu arayacaktım ama buna ne sıkışan bacağım ne de bayılanların dolduğu boşluklar izin veriyordu ben de oturdum oturacağım yerde ve telefonumu aramaya başladım. Ambulansı aramalıydım. Ama ne yazık ki aptal telefonumun şarjı bitmişti yandakilerden telefonlarını alıp denedim ama bu sefer de sinyal çekmiyordu.
Bu sefer herkesin gözleri aniden şiddetle açılan şoför kapısına takıldı, yardım etmeye gelen biri sanmıştık ama öyle değilmiş. Gördüklerimiz korkunç ve mide bulandırıcıydı. Ön kapının şiddetle açılmasıyla beraber şoför bir el tarafından kavrandığı gibi dışarı çıkartıldı dışarı çıkartıldığında gürültü patırtı oluştu ve şoför koca cüsseli ve garip giyimli adam tarafından bir yumruk yedi hepimiz dehşete kapıldık çığlıklar ve gürültü bu sefer daha yakındandı servistekilerden. Şoför kalkıp ön koltuğun altından aldığı sopayla dev cüsseli adama vurdu ama nafile bu sadece adamı daha çok sinirlendirmişti, adam sinirle kılıcını çekti ve şoförün vücudunu tam ortadan ikiye böldü. bu sefer hepimiz donuklaştık ve korkudan şok geçirmeye devam ettik, bazıları kusuyordu hem de nasıl. Adam bu sefer kapya doğru hareket etti hem de arka kapıya doğru yani bizim olduğumuz kısma doğru. Bizim kapımız da aynı şekilde açıldı ve yerinden söküldü ama adam sadece gözlerle birini aradı ve sanırım aradığı kişiyi bulmuştu. Beni arıyormuş ama neden? Beni gördüğünde herkesi iterek yanıma geldi ve kolumdan sıkıca kavrayıp kaldırdı o kadar şiddetli kaldırdı ki kolum kırılmak üzereydi kolumun acısıyla çığlık attım. Bu koca cüsseli adam ise beni sırtına atarak çıkışa gidiyordu ve ben karşı çıkabileceğim kadar karşı çıktım ve bağırdım o sırada Artemis ile göz göze geldik Artemis hemen kalkıp elimden tutu ve kendine doğru çekti beni ben de ona doğru gitmeye çalıştım ama adam bunu fark edince Artemis'e bir tokat attı ve Artemis yere yığıldı o anda kalbim duracak gibiydi daha çok bağırdım hiç kimse yardım etmiyordu ama adam çığlığımdan sonra Artemis'e vurmadı hatta servisten çıkıp kaçanlara bile. Sonrasında dışardaki askerlere herkesi almalarını söyledi. Ben vakit geçtikçe vucuduma yayılan sıcaklıktan gözlerimi kapatmaya başlamıştım ama gözlerim tam kapanmadan önce bir düzine adam ve onların kollarındaki arkadaşlarımı gördüm ve servisçinin cesedini,iç organları yere dağılmıştı. bizi mavi bir deliğe taşıyorlardı sanki bir karadelikti o geçitten geçtikten sonra artık daha fazla dayanamadım ve bayıldım...