Sabah uyandım içim kıpır kıpırdı çünkü güneşli bir gündü mavi kıyafetimi giydim ve şarkılar söyleyerek salona doğru ilerledim taaki bütün ailenin sofrada oturmasını görene kadar salonun kasveti beni çekmişti gülümsemem sönmüş şarkım söz bulamamıştı babam
bela hermiston saat kaç farkındamısın
dediğinde saate baktım saat 8 zi 8 geçiyordu yani yemek saatini 8 dakika kaçırmıştım babam için bir şeyin 5 dakika bile gecikmesi demek onun için kabul edilemezdi odana çık demesini bekledim ama şaşırtıcı bir şekilde
hemen masaya gel dedi
hızlı adımlarla masamdaki yerimi aldım babam hemen söze başladı bella ablam bana kızgın gözlerle bana bakıyordu evleniceksin beynimin içinde yankılanıyordu ne nasıl kimle neden soruları beynimde dönüyordu en sonunda babam
harvey krallığının varisi tae ile
ama biz harvey krallığı ile savaş içindeyiz
zaten buyuzden yapılacak bu evlilik barış sağlanması
için bir anda masadan hışımla kalkıp evlenmem ben hayır dedim babam tüm asaletliğiyle
benim sözüm üzerine söz söylenmez hem 2 krallık içinde iyi olacak bu sözleri duyduğum an gözlerimden yaşlar akarak salonu terk ettim babamın arkamdan bağırmasını umursamadan yaklaşık 2 saatir ağlıyordum annem odama geldi bella gel yanıma yanına gittim annem beni çok severdi abim ve ablamdan ayrı tutardı sen oraya sadece bir gelin olarak gitmiceksin nasıl yani dedim buz dağının görünen kısmı bu sen oraya süikastçi ve ajan olarak da gireceksin onlar asla barış istemez bu işte bir iş var ve her ne öğrenirden bana anlatacaksın niye bunu yapıyım dediğim an çünkü sen kraliçe olacaksın dedi o an gözlerimin ışıldadığı andı ama bu yinede evlenceğim gerçeğini değiştirmezdi annem devam etti sen her zaman bir savaşçı prenses olarak eğitildin ama ablan sadece görgü kuraları ve dans eğitimleriyle dolu bir yaşam sürdürdü çünkü sen benim öz ve öz kızımsın baban seni hiç sevmedi buyuzden ablan yerine seni vermek istedi çünkü senden kurtulacaktı ama bu bizim için avantaj oldu ablan bu dediğim hiçbir şeyi yapamazdı ama sen bella sen farklısn sen benim kızımsın bu evlilik çok fazla sürmeyecek oan aklıma gelen tek soru ya beni fark eder ve öldürürlerse annem o an bu olmıcak dedi sen güçlü ve akıllı bir kızsın bunun olmasına izin vermiyeceğine eminim anneme sarıldım
tamam anne kabul aferin benim kızıma dedi ve odadan çıktı o an aklıma bir şey dank etti daniele ne dicektim hayır onu bir anda bırakmazdım bunu yapamazdım o bir köylüydü bunu aileme söylersem ...çok daha büyük sıkıntılar olurdu pelerinimi aldım başlığımı kapadım ve ormanıma gittim derenin yanında oturdum ve tam o sırada daniel geldi hayır olamaz derken bana sarılması bir oldu bu yapacağım ayrılığı dahada zorlaştırdı ne diyecektim bilmiyordum o an aklıma iyi bir fikir geldi dan dedim senden ayrılıyorum ne dedi haklıydı ama bunu daha zorlaştıramazdım yutkundum ve devam ettim…
ilk bölüm hakkındaki düşüncelerinizi yorumlara eklemeyi unutmayın hız kesmesden diğer bölümlerde gelecekk 🤍🤍🤍
