O gün okulda her şey yolundaydı, en azından öyle görünüyordu. Sınıfa girer girmez Melis'in yanına oturdum. O, her zamanki gibi neşeliydi. Yeni aldığı bir kitabı anlatıyordu bana. Ama ben sadece başımı sallayarak dinliyordum, çünkü aklım başka yerlerdeydi.
Öğle arasına doğru, koridorda Selen'le karşılaştık. O, kendine has o soğuk gülümsemesiyle bana baktı. İçimde bir ürperti hissettim. Onunla ilgili bir şeyler doğru gitmiyordu, ama tam olarak ne olduğunu çözemiyordum. Melis, Selen'in yanından geçerken gözlerini kaçırdı. Bu durum beni daha da rahatsız etti.
Öğle yemeğinde Melis'le yalnız kalınca dayanamadım ve sordum: "Melis, Selen'le ilgili bir şey mi var? Neden böyle davranıyorsun?" Bir an durakladı, yüzünde bir tereddüt vardı. Sonra sessizce konuşmaya başladı: "Eylül, sana söylemek istemiyordum ama Selen'in bizim hakkımızda kötü şeyler söylediğini duydum. Onunla dikkatli olmalıyız."
Bu duyduklarım beni şaşkına çevirmişti. Selen'le aramızda bir sorun olduğunu hissetmiştim ama bu kadar ciddi olduğunu düşünmemiştim. Melis'e teşekkür edip onu yalnız bıraktım. Düşüncelerim karmakarışıktı. Selen neden böyle bir şey yapsın ki?
Okul çıkışı Selen'le yüzleşmeye karar verdim. Onu bahçede buldum. Yanına gidip direk sordum: "Selen, bizim hakkımızda söylediklerin doğru mu?" O, şaşırmış gibi yaptı ama gözlerindeki soğukluk her şeyi ele veriyordu. "Ne demek istiyorsun, Eylül?" diye sordu alaycı bir sesle.
"Duyduklarımın doğru olup olmadığını soruyorum," dedim kararlı bir şekilde. Selen bir an duraksadı, sonra yine o sahte gülümsemesiyle konuştu: "Eylül, belki de bu kadar hassas olmamalısın. Her şey senin kafanda büyüttüğün kadar büyük değil."
Bu sözler beni daha da kızdırdı. Ona daha fazla laf anlatamayacağımı anladım ve uzaklaştım. Eve giderken düşündüm: Melis haklıydı, Selen'le ilgili dikkatli olmalıydık. Ama ne yapacağımı bilmiyordum. Tek bildiğim, bu durumu çözmek zorunda olduğumdu.
O akşam yatağa yattığımda, gözlerimi kapatmadan önce son düşündüğüm şey Selen'in o soğuk gülümsemesiydi. İçimde bir korku ve endişe vardı, ama aynı zamanda bu sorunun üstesinden gelebileceğime dair bir inanç da hissediyordum.