Berk kahvaltısını yapıp alışveriş merkezine gitmek için evden çıktı. Birkaç kitap aldı. İşi bittiğinde tarla evine döndü. Ahmet'in kahvaltısını da alıp yukarı çıktı. Kapısını çaldı. Ses yoktu. Bir daha çaldı. Bu sefer cevap almıştı.
"Gel."
Ahmet sırtı ona dönük camdan dışarı bakıyordu. Berk kahvaltısını sarı koltuğun üstüne koyup ona seslendi.
"Hala küs müyüz? Kırdım mı seni god dammit?"
Ahmet sinirle arkasını döndüğünde Berk kendine, yaşamayı istiyorsa neden ölümü bu kadar zorladığını soruyordu.
"Hadi barışalım sana canın sıkılmasın diye kitap bile aldım."
Ahmet ona doğru gelmeye başlayınca Berk kitapları yatağın üstüne koyup hızlıca kapıya geri çekildi.
"Ne o sana minnettar falan mı olmamı bekliyorsun? Farkında mısın beni buraya kapatan sensin! Çıkar beni buradan!" Konuşurken hala Berk'e yaklaşıyordu. Berk hızlıca kapıdan çıktı ve arkasından kilitledi.
Aslında Ahmet'in onu kaçıran kişiye verdiği tepki oldukça yerindeydi ama yalan yoktu. Berk Ahmet'in ona minnettar olmasını beklemişti.
Onun yerine bir Wattpad kız karakteri olsa kitaplar ve onu kurtardığı için şu an Berk'e elleriyle üzüm yediriyor olması gerekirdi. Berk içeride onun yerine bir Wattpad kız karakteri olmadığına şükretti.
Öğlen yemeğini getirdiğinde Ahmet uyuyordu. Oda bayağı serindi. Berk klimayı açmak için kumandaya uzandı. Biraz başının döndüğünü hissetti ve hızlıca birkaç adım geri çekildi.
Berk bu Setup'ı biliyordu. "YEMEZLER" diye bağırdı içinden. "YEMEZLER"
Klima kumandası ana karakterin yatağının üstünde duvardaydı. Muhtemelen kumandayı almaya çalışırken yanlışlıkla ana karakterin üstüne düşücekti. "Sen kiminle dans ettiğini sanıyorsun Wattpad kalitesiz yazarcılığı!" dedi. Berk bunları yer miydi?
Uzaktan kumandaya uzandı ve klimayı çalıştırıp odadan çıktı.
Yatakta uyuma numarası yapan çocuk şaşkınca daha demin ne olduğunu düşünüyordu.
Berk akşam yemeğini getirdiğinde Ahmet sabahki gibi cam kenarındaydı. Berk birkaç kelime etmeye çalıştı ama Ahmet oralı olmadı.
Bu çocuğa yaklaşmak imkansızdı. Berk olumsuz düşüncelerini kafasından uzaklaştırmak için dışarı çıktı. Saatine baktı. Neredeyse zamanı gelmişti.
Dün teyzesiyle anlaşmışlardı. Berk teyzesini ve yeni eniştesini uçağa götüreceklerdi. Teyzesi hastaneden çıkar çıkmaz Almanya'ya geri dönmek istemişti. Muhtemelen kardeşinin nişanlısına zarar vereceğinden korkuyordu.
Havaalanına vardıklarında uçağa daha vardı. Kafede oturup birer kahve içmeye başladılar. Berk onların yanında rahatlamıştı. Ahmet'e yaklaşamadığını dahi aklından çıkarmıştı. Fakat ayrılma vakti geldiğinde teyzesi onu kenara çekti ve konuştu.
"Babanın yanındayken çok dikkatli ol. Karşı gelme tamam mı? Eğer cidden kendini tehlikede hissedersen polisi yada sana yardım edecek birini ara. Yada boşver direkt beni ara seni yanıma almanın bir yolunu bulacağım."
Berk acı acı gülümsedi. "Beni orada da bulur ki." Kadın gözleri yaşlı Berk'e sarıldı.
Teyzesinin biraz fazla tepki verdiğini düşündü eve gidince öyle olmadığını anladı.
