Ertesi gün daha fazla dayanamayarak hastaneden çıktım yanımda 2 korumayla birlikte.
Arabaya binerek evimi tarif ettim. beni başlarıyla onayladılar.
Daha sonra Çağıla mesaj attım
Siz: Çağıl ben eve geliyorum bana hemen 2 tane sözleşme hazırlar mısın
Çağıl: Tamam ama sen vurulmamış mıydın
Siz: Evet?
Çağıl: Biraz daha mı hastanede kalsan
Siz: Hayır ben iyiyim ve evime geliyorum
Çağıl: Peki Laçin
Mesajlaşmadan çıktım.
Eve gelene kadar yolu izledim.
Araba durur durmaz arabadan indim.
Kolum sabit dursun diye takılan askıyı çıkarttım.
Kolumu aşağıya doğru sarkıttım.
Cidden çok acımıştı ama yüz ifademi sabit tutum.
Eve doğru yürüdüm ve kapıya vardığımda durdum.
Her zaman olduğu gibi anahtarımı unutmuştum.
Bu yüzden zile bastım
Zilin melodik sesi kulaklarıma doldu ve beklemeye başladım.
Kapıyı Çağıl açtı.
"Selam" deyip ona sarıldım
"Hoş geldin sana bir şey olacak diye korktum" dedi
"Sen beni bilirsin ben 9 canlıyım öyle kolay kurtulamazsın" dediğimde dudağının kenarı kıvrıldı ve birbirimizden ayrıldık.
Çağıl benim en yakın arkadaşlarımdandı ve burada korumaların ve nişancıların şefi olarak çalışıyordu.
Evin içine doğru yürüyünce evde bir koku fark ettim.
Ev şeker ve çikolata kokuyordu ve ev normalde böyle kokmazdı.
Mutfağa doğru ilerledim ve onu gördüm.
Uzun kahve saçları, saçının uçlarına doğru renk açılıyordu. Boyu uzundu ve büyük ihtimalle varlığımı hissetmiş olmalı ki kapıya döndü ve bal rengi gözleri yeşillerimle buluştu.
"Laçinim!"
"Heram!"
Diyerek birbirimize sarıldık kolum acımıştı ama olsun.
Hera benim çocukluk arkadaşımdı ve Mira, Hera ve ben ayrılmaz bir üçlüydük.
Sonra Üniversitede Hera yurtdışında Yazılım mühendisliği okumaya gitmişti.
Mirada Hemşireliği yarıda bırakıp oda yazılım okumuştu.
Yani iki tane yazılımcım vardı ve ikisi de işinde oldukça iyiydi.
Çağıl ise hukuk okumuştu. Neden Hukuk seçtin diye sorduğumuzda "adalet yaratmak istiyorum" demişti ama istediği gibi olmamıştı.
Bizde farklı şekillerde sağlıyorduk adaleti.
Hedef olarak seçtiğimiz kişileri önce öldürüyorduk sonrada Mira esprili bir yapısı olup çokta inatçı olduğu için cesedin yanına "**** kişisi adadan elendi"
diye kart koyuyorduk bu yüzden halk arasında adınız "Yönetici"ydi
Ha birde ben cesedin üzerine daire çizip üzerine de çarpı atıyordum.
Herayla birbirimizden ayrıldık ve yaptıklarına göz gezdirdim.
Ağlayan pasta, kısır, börek ve magnolia vardı ve onları görünce acıktığımı anladım.
"Bunlar çok güzel görünüyor"
"Yaa! o zaman tatlarına bak"
Tam cevap verecekken "Bensiz hiç bir şey yenemez!" diyerek içeriye daldı...
