Hepimiz ayrı ayrı partiye girmiştik.
Ben etrafta turluyor insanlara kendimi gösteriyordum
Bu açıkça bir davetti
Beni gören dönüp bir daha bakıyordu
Ben böyle etrafı turlarken bir yandan da Arele bakıyordum.
O ise partinin en tenha yerinde durmuş yanında Ares ile bir şeyler konuşuyor ardından ise etrafa bakınıyordu.
Belkide birini arıyordu.
Ah hayır ne saçmalıyorum ben?
Elbette kimseui aramıyor yalnızca görevini yapıyor.
Bu sırada gözlerim Çağanı aradı.
Daha görev değişimi zamanı gelmemişti.
Tam bu sırada önümden Hera geçti.
Bakışlarımı yüzünde gezdirdiğimde dudaklarını oynattı.
"Geliyor" dedi.
Yıldırım Gürman geliyordu.
Etrafıma bakındığımda o şerefsizi gördüm.
Kulaklığımı çalıştırıp "Görev başlıyor" dedim ve tekrardan Kulaklığımı kapattım.
Artık onlar benim ne konuştuğumu duyamıyorlardı ama ben onlarınkini duyabiliyordum.
Salına salına kendime güvenir bir biçimde yürüdüm.
Yıldırım şerefsizinin önünden geçerken ona göz kırptım.
Bu yaptığım şey için kendimden nefret ediyordum.
Ama diğer genç kızların başına geleceğine bana gelmeliydi ve bende bu işi bitirmeliydim.
Adam beni takip etmeye başladı.
Yaklaştı Yaklaştı ve kulağıma doğru "Seni odamda bekliyor olacağım güzellik 2. Kata çık sağa döndüğünde son oda kapıyı çalmadan içeriye gir ve sonrasına gelince tanık ol" dedi ve merdivenlere doğru ilerledi.
Bu adam aşırı derecede iğrençti.
Ama görev gereği bunu yapmak zorundaydım.
Bakışlarımız Areller buluştuğunda başını 2 yana salladı ve "Bunu yapma" dedi ama çok geçti bunu tek başıma yapacaktım.
Hem Arel neden bunu yapmamı istemiyordu?
Merdivenlere yöneldim.
Hızlı adımlarla merdivenleri çıktım.
Dediğini yaptım ve en sondaki odanın kapısını açmadan önce derin bir nefes aldım, hiç beklemeden kapıyı açtım.
Beni görür görmez adamın yüzünde pis bir sırıtış belirdi.
"Hoşgeldin" dedi ve odadaki bütün adamları buradan kovdu.
" Sonunda baş başa kaldık" dedi derin bir mutlulukla.
"Bencede sonunda baş başa kaldık" dedim ve kulaklığımı açtım.
Adam bana doğru yaklaştı.
O bana yaklaştıkça ben geriye doğru gittim.
En sonunda sırtım duvarla buluşunca beni bedeni ile duvar arasında haps etti.
"Neden benden kaçıyorsun?" Dedi ve tam üzerime eğilmişken hızla cebimden iğneyi çırdım.
Tam boğazına saplayacakken elimi yakaladı.
"AA ama bu olmadı be güzellik" dedi üzgün üzgün.
"Seni sevmiştim çok yazık oldu sana" dedi ve üzerime çullandı.
Bir yumruk atacakken ondan kaçtım ama elimdeki iğne düşmüştü.
Eğilerek onu aldım fakat karnıma güzel bir tekme yemiştim.
Acıyla ayağa kalktım.
Beni boğazımdan kavrayarak duvara yapıştırdı.
Beni boğuyordu.
Bir yandan nefes almaya çalışırken bir yandanda ona iğneyi saplamaya çalışıyordum.
En sonunda içimde kalan son bir güçle elimi kaldırdım ve iğneyi saplayıp içindekini ona enjekte ettim.
Zehir etkisini hızla gösterdi ve bir anda boğazımı bırakarak yere düştü.
Bende ayakta duramayınca kendimi yere bıraktım.
Ve nefes almaya çalıştım...
