Sabah oldu]unda Miran üniformasını giyip el üstü bir şeyler yedikten sonra çantasını sırtına alıp okula gider.Çok heyecanlıdır çünki okulun ilk günüdür,okula vardığında müdür Murat'ı odasında göremeyince müdür yardımcısı olan bayan Melisanın odasının kapısını çalıp içeri girer.
Miran:
-Gire bilirmiyim?
M.Y Melisa:
-Tabii gir içeri! Bir sorunmu var?
Miran:
-Şey ben yeni öğrenci Miran Aslan dün kaydoldum da okula müdür beyden sınıfımı sorduğumda yarın gelince soyleyeceğim demişdi kendileri nerede?
M.Y Melisa:
-Murat beyin işi çıktığı için gelemedi hemen bakıp söylüyorum!
Miran:
-Tamam..
M.Y Melisa:(Bilgisayara bakar)
- 11 B
Miran:
-Peki hangi koridor?
M.Y Melisa:
- Koridor No 7.İstersen okulun haritasını vere bilir?
Miran:
-Zahmet olmasa vere bilirmisiniz?
M.Y Melisa:
-Al bakalım.
Miran:
-Teşekkürler!
M.Y Melisa:
-Rica ederim!
Miran odadan çıkar ve sınıfını bulmaya çalışır,orda olsa bulur ama içerde hoca vardır kapıyı çalıp içeri girer.
Hoca:
-Kime bakmışdın oğlum?
Miran:
-Merhaba hovam ben yeni öğrenciyim isimim Miran...
Hoca:
-Müdür bas etdiği yeni öğrenci sensin diğmi?
Miran:(çekinir)
-Evet hocam.
Hoca:
-O zaman geç içeri kendi tanıt sonra boş bir yere otur.
Miran içeri girer.
Miran:
-Herkese selam ben Miran Londradan geldim umarım iyi anlaşırız:)
Herkes fısıldar:
-Londramı?
Hoca:
-Tamam oğlum şimdi Karanın ayanına geç orada otur!
İkisi birden:
-NE!?
Miran:
-Hocam başka yer yokmuydu ben o,dağ ayısının yanına oturmama
Karan:
-Güya ben meraklıyım sana cüce!
Hoca:
-Kesin sesinizi!Miran geç dedim!
Miran istemesede onun yanına gidip oturur ama hiç konuşmazlar.Ders bitdikten sonra herkes Miran'ın başına toplanır.
öğrenci 1:
-Gerçekten Londradanmı geldin?
öğrenci 2:
-Orası nasıl bir yer? Yalnızmı yaşıyordun yoksa ailenle birliktemi?
öğrünci 3:
-Ailen hala oradamı?
Etraf çok kalabalıklaşdı neredeyse Miran nefes alamıyordu ve birden.....aksiyetesi başladı elleri yavaşdan titremeye başladı.Ellerinin titrediğini görünce kendi-kendine konuşdu.
Miran:(fısıltılı bir sesle)
-Hayır 2x şimdi olmaz!
İnsanları arkasında bıraktı ve sakinleşmek için okulun arka bahçesine gitdi ama hala elleri esiyordu bunu uzaktan gören Karan hemen yanına geldi onu sakinleştirmek istedi.Miran sakinleşince gördüki Karan ona sarılmış ona kızdı ve bağırmaya başladı.
Miran:
-Napıyorsun sen?
Karan:
-Halini görünce yanına geldim bir sorunmu var?
Miran:
-Evet var! Neden bana sarıldın?!
Karan:
-Sakinleşmiyordun bende sarıldım ne var bunda neden büyütüyorsun?
Miran:
-Senin yardımına ihtiyacım yoktu kendim hal ederdim!
Karan:
-Kendi hal edermiş! Oğlum durumunun farkındamıydın sen eğer ben gelmeseydim daha da kötü olucaktın!
Miran:
-Ben başımın çaresine bakarım!
Karan:
-Birde suçlu oldum oldum öğlemi?
Miran:
-EVET!
Karan:
-Haklısın suç bende ki,sana yardım etdim!
Miran:
-Yanımdan git!
Karan arkasına bakmadan gider.
Karan:
-"KeNdİM hAl EdErdİm"
O gitdikten sonra Miran bahçede yalnız kalır.
EVE DÖNÜŞ:
Eve döndüğündeyse istemsizce Karan'ın ona sarıldığını düşünüp gülüyordu.
Miran:(içinden)
-Ne yapıyorum ben?
Hava almak için dışarı çıkınca Karanı görür üstünde deri motorcu ceketi kot pantılınu ve elinde de eldivenleri vardı Miran onu görünce yanakları istemesede elma gibi kızarır tam bu sırada Karanın annesi Damla teyze seslenir.
Damla teyze:
-Karan oğlum motorunu anahtarı evde kaldı!
Karan:(hiç umursamaz)
-Unutmuşum
Birden gözleri Miran a kayar onun üstünde de pijamaya benzer kıyafetler vardır.Bakıca istemsizce güler annesi Damla teyzede oğlunun baktığı tarafa baktığına Miranı görür ve seslenir.
Damla teyze:
-Miran ne zaman geldin oğlum?
İkiside donar.
DEVAM EDECEK
