Saat 08:30 Ankara havaalamı Miran oradan ayrılıp bir taksiye binip evine doğru gitdi.Yıllar sonra kendi ülkesine TÜRKİYE'ye geri dönmüşdü,çok heyecanlıydı çünki Karanı görücekti onu çok özlemişdi.Eve vardığında taksiden inip parasını verip bavullarını alıp eve girdi,etraf tozluydu ama hiç değişmemişdi aynıydı aynı çocukluğundaki gibi...Evi toparlamaya başladı işini bittirikten sonra duş alıp üstüne giyinip eline evraklarını alıp okula gitdi,okula vardığında oradaki bütün herkes ondan gözlerini alamıyordu tam birine müdürün odasını soracakcek Karana çaptı elindeki evraklar yere düşdü.
Miran:
-Önüne baksana!
Karan arkasını döner ve karşısında orta boylu,yeşıl gözlü, esmer ve uzun saçlı bir çocuk vardı.
Karan:
-Sen önüne baksana! Bana çarpan sensin!
Miran:
-Benmiyim suçlu?!
Karan:
-Evet sensin!
Miran:
-Seni-
Bu sırada müdür Murat gelir.
Müdür Murat:
-Ne oluyor burada?
İkiside susar.
Müdür Murat:
-Kim konuşucak ikiniden?
Miran:
-Müdür bey ben sizin odanızı sorucaktıp bu arkadaşa çarptım oda kavga çıkardı
Karan:
-Benmi kavga çıkardım?
Müdür Murat:
-Yeter!
İkiside susar.
Müdür Murat:(Mirana bakar)
-Ne için gelmişdin oğlum sen?
Miran:
-Odanızda konuşa bilirmiyiz müdür bey?
Müdür Murat:
-Tamamdır evlat gel gidelim.Sizde yürüyün sınıflara zil çaldı.
Karan Miran'a baka-baka sınıfa gider,Miran ve müdür Muratda odaya giderler.Odaya geçdiklerinde konuşmaya başlarlar.
Müdür Murat:
-Anlat bakayım evlet ne için geldin?
Miran:
-Müdür bey ben okulunuza kayıt için geldim.
Müdür Murat:
-Ailen neden gelmedi?
Miran:
-Ailem burada değil Londrada ben yalnız geldim.
Müdür Murat:
-Anladım evlat sen bana evrakları bana ver yarın başlaya bilirsin
Miran:
-Peki müdür bey ama hangi sınıfda okicam?
Müdür Murat:
-Sen yarın gel ben sana gösteririm hem yorulmuşsundur nede olsa uzun yoldan geldin
Miran:
-Tamamdır müdür bey
Müdür Murat:
-O zaman yarın görüşürüz Miran Aslan
Miran:
-Görüşürüz müdür bey.
Odadan çıktıktan sonra okulun kapısına doğru giderken birden ayağı kayar tam yere düşücekken arkasından gelen Karan onu reflekle belinden tutar ve kendine doğru çeker.Ne yaptığının farkında olan Karan Miranı bırakır ve Miran yere düşer.
Miran:
-Ah! Napıyorsun sen?
Karan:
-Elimden kaydı!
Miran:
-Gerizekalı!
Yerden kalkıp hızlı adımlarla kapıya doğru gider.
Karan:(arkasından bağırı)
-İnsan bir teşekkür eder!
Miran:
-Senin neyine teşekkür edicem ayı!
Arkasından homurdana-homurdana okuldan çıkıp eve gider.
