sesler git gide yaklaşıyordu. Onlar yaklaştıkça ben daha da geriliyordum. Sesleri dinlemeye çalıştım;
kalın ses: "kızı nereye sakladıysan göster! " diye bağırdı.
ben bu cümleden sonra beni kurtarmaya geldiklerini sandım ama yanılmışım. Meğer babamla işbirliği yapmaya gelen psikopat itler miş.
ince ses: "evet! şunun yerini gösterde işbirliği yapabilelim! "dedi bağırarak.
En sonunda bodrum kapısı açıldı. Karşımda uzun ve siyah giyimli iki adam ve kıpkırmızı giyinmiş , güzel bir kadın belirdi. Ben daha ne olduğunu anlamadan kolumdan tuttukları gibi arabaya bindirdiler.
Nereye gittiğimiz hakkında gram fikrim yoktu bu yüzden sordum;
berfin(ben): "şoför bey nereye gidiyoruz biz, ben bir suç işlediğimi hatırlamıyorum" dedim o an ki cesaretimle.
Ama yüzüme o kırmızlı kadın tarafından tokat yedim.
kadın:" Açıkça konuşacağım. Bundan sonra bizim kölemissin baban seni para karşılığı ile bize sattı gerçeklerle yüzleş.! " diye bağırdı.
O an tüm dünyam başıma devrilmiş gibi hissettim. Babamdan herşeyi beklerdim çünkü gerçekten kötü biriydi ama sonuçta benim babamdı bunu bana nasıl yaptı? Şimdi ne olacak? ne yapacağım? Nasıl kurtulacağım?
Benim aklımdan bunun gibi binlerce soru geçerken araba birden durdu. Beni hemen arabadan indirdiler. Geldiğimiz yer tıpkı filmlerde olduğu gibi çok büyük bir malikane idi. Ama bir dakika burayı bir yere benzetiyorum. Bu-burası okula yeni gelip bana yakın olmaya çalışan şerefsizin evi!