" Oğlum Ali uyan hadi saat 10 oldu Ali! "
Yavaşça gözlerimi açtım. Saatin 10 olduğunu duyduğumda şok olmuştum. Bu saate kadar uyudum mu? Bu bir şaka olmalı. Acele ile kalkmaya çalıştım. Uykunun verdiği sersemlikle başım döndü ve duvara çarptım.
" Yavaş oğlum kendine gel önce. "
Bu hocamın sesiydi. Gözümün önündeki karanlık geçerken kapıya yaslanmış bana bakan hocama baktım. Aşırı uzun boyluydu. Saçları arkaya yatırılmıştı. Aşırı tertipli duruyordu. Bugün önemli bir etkinlik var da benim mi haberim yok?
"Özür dilerim hocam saat gerçekten 10 mu? "
" Evet Ali benden de önce kalkıyordun sen normalde noldu bugün gece rahat uyudun mu? "
" Evet hocam aslında gece de deliksiz uyudum ama neden kalkamadım bilmiyorum. Ee bugün önemli bir şey mi var hocam? "
" Ohoo senin kafa uçmuş evlat. Bugün iş görüşmesine gideceğim unuttun mu? "
" A haklısınız hocam üzgünüm herhalde hala ayıkamadım. Hemen hazırlanıp geliyorum. "
Hocam sırıtarak çıktı. Onun ardından çıkıp lavaboya gittim. Elimi yüzümü yıkadım. Odama gelip üstümü giydim. Küçük odama tekrar baktım da gerçekten hocam benim için çok şey yaptı. Anne babamı kaybettikten sonra bana sahip çıktı, salonun üst katındaki küçük odalarından birini bana verdi ve benimle ilgilendi. Evlenmemiş ve çocuk sahibi olmamış olması bana olan ilgisini artırıyordu. Bugün de iş görüşmesine gidiyordu. Salonda boks eğitmeni olsa da boş zamanı çok fazlaydı ve bir işte çalışmak istiyordu. Bunları düşünürken hazırlığımı bitirdim. Hızlıca aşağı indim. Bu kadar geç uyandığımı kimse bilmemeliydi. Koşarak arka kapıdan çıktım. Kahvaltıdan önce bir süre koşu yapmayı düşünüyorum.
Az sonra çalan telefonla kendime geldim. İlhan Hoca arıyordu.
" Efendim hocam "
" Çıkacağım birazdan Ali salona gel. Hem kahvaltı yapmadın bana yetiş de birlikte yapalım. "
" Tamam hocam siz beklemeyin başlayın. Ben size yetişirim. "
Telefon kapandı. İlhan Hoca öz konuşurdu. Protokol kısmı genellikle atlardı. Veda cümlelerini ve merhabalaşmayı atlardı. Buna alıştım ama onu çok tanımayan insanlar telefonun yüzlerine kapanmasına hoş bakmıyorlardır. Sanırım düşünmeyi bırakıp koşmam gerekiyor çünkü yetişmem gereken bir kahvaltı var. Eve kadar koştum. Kendimi fark ettirmeden yukarı çıkacaktım ki arkamdan gelen sesle durmak zorunda kaldım.
" Bakar mısınız beyefendi "
Arkamı dönüp karşımdaki adama gülümsedim. İşimin acele olduğunu belli etmek istercesine hareketli ve kaçacak gibi durdum. Adam hiçbir şekilde umursamadı. Şunun ağzını şurada dağıtsam. Ben ne ara bu kadar sinirli oldum.
" Buyrun efendim nasıl yardımcı olabilirim "
" İlhan Beye bakmıştım kendisi burada mı acaba "
Adam çok küstah duruyordu. Gerçekten ne istiyor bu benden! Sakince cevap verip kurtulayım.
" Sanırım çıktı kendisi bugün en son sabah gördüm. "
Adam sessizce gülmeye başladı. Psikolojisi mi bozuk bunun yaa! Kafasını yere eğdi burnundan soluyordu. Hazırda kalsam iyi olacak kavga için.
" Bana yalan söyleme küçük şeytan! Burada olduğunu biliyorum hocanın. Senin de kim olduğunu biliyorum. O yüzden beni kandırmaya çalışma. "
Ne dediğini zannediyor bu.
" Ne diyorsun lan sen? "
" Öğrenmek mi istiyorsun? Tamam "
Kıkırdamaya başladı. Ağzını dağıtmamak için zor bekliyorum burada.
" Küçük velet sana benim, bizim kim olduğumuzu söylememe gerek yok. Sen zaten anlayacaksın. Sadece şunu bil ki zamanınız daralıyor borcu ödemedi senin o değerli hocan. Daha fazla tahammül etmeyeceğiz ya borçlar ödenir ya da canını alırız bunu ona ilet! "
" Eceline mi susadın lan sen? "
Tam adamın üstüne atlayacakken hocam seslendi arkamdan.
" Ali odana çık hızlıca "
" Ama hocam bu şer- "
İlhan Hoca lafımı keserek bağırdı.
" Ne diyorsam onu yap Ali "
Hiçbir şey söylemeden aceleci adımlarla merdivene doğru ilerledim. Her zaman arka kapıyı kullanıyordum. Arka kapı dediğim de yangın merdiveni ama doğrudan odama çıkması benim için iyi bir şeydi. Arkamdan tek duyduklarım İlhan Hoca'nın sinirli gelen sesiydi. Yalvarıyordu, hem de sinirli bir sesle. Bilmediğim neler dönüyor burada? Odama çıktım. İlhan Hoca ile şu an karşılaşmasam iyi olacak dedim ve kahvaltımı odamda bir şeyler atıştırarak yaptım. Hazırlandım ve salona indim. İlhan Hoca herkesi başına toplamıştı. Konuşmaların sonuna yetişmiştim.
" Herkes antrenmanını anladı mı? "
Herkes hocayı onaylayıp dağıldı. Ben de araya kaynamak için arkamı dönüp hızlıca bir ekibin içine girmek için ilerledim ama hoca beni çağırdı. Yavaş adımlarla yanına gittim.
" Buyrun hocam "
" Az önce o adam sana ne dedi? "
" Borcun zamanının geldiğini söyledi ve ödemezseniz öleceğinizi söyledi. "
" Peki o adamın kim olduğunu anladın mı? "
Anladığımı biliyordu. Bakışları bunu gösteriyordu. Tam şu an bir açık yakalarsam ne olduğunu tam öğrenebilirim.
" Adamın kim olduğunu biliyorum. Fakat sizinle ne işi olduğunu bilmiyorum. Borç işi ne? "
" Zamanı gelince hepsini öğreneceksin zaten sadece şu an bunları sadece sen bil Ali. "
" Tamamdır hocam sadece ben bileceğim bundan emin olabilirsiniz. "
" Eminim zaten sadece uyarmak istedim. Sen bugün ne yapacağını biliyor musun peki? "
" Yani normal antrenmanımı yapacağım. Farklı bir plan mı var hocam? "
" Hayır sadece bugün
