⛓
Karşımda gördüğüm adam Serkan Karahan'dı. Geriye doğru bir adım attığımda hâlâ adamın elini tuttuğumu fark ettim. Telaşla ellerini bıraktığımda yüzümde afalladığımı belli eden bir ifade olduğuna emindim. Yüz ifademi olabildiğince normale getirdiğimde hâlâ bana bakan Serkan Karahan'a bir açıklama yapmam gerektiğini çok net kavramıştım. "Ben sizi Alper yani arkadaşım sandım kusura bakmayın lütfen. Pardon" Dedim. Serkan Karahan "Sorun değil düşecek gibiydiniz o sebepten tuttum kolunuzu siz kusura bakmayın lütfen." Dedi. Bu adam neden bu kadar kibardı? Elbisemi düzenleyip saçlarımı elimle düzelttim. Ve Alper'e döndüm. Ona doğru yürürken başım döndü ve gözlerimi kapattım. Sanırım çok içmiştim, hakikaten ben ne kadar içmiştim? Belimin sağ tarafında ve sol omzumda bir çift el hissettiğimde gözlerimi açtım. Gözlerimi ne ara kapatmıştım? Gözlerimi açtığımda telaş dolu gözlerle bana bakan Alper ve Yeşim'i gördüm. Müzik hala devam ediyordu. Ayağa kalmak istedim ve birinin tutması için elimi uzattım elimi soğuk bir el tuttuğunda elin sahibi ile ilgilenmiyordum. Soğuk elden destek alarak ayağa kalkarken başka bir soğuk el de belime yerleşmişti. Yanımdan bir ses "Nereye götüreyim?" Dedi. Alper'in sesi de baya uzaktan geliyordu ve o da "Arabayı alacağım siz kapının önüne çıkarabilir mısınız?" Demişti. Boşta kalan elimi tutan yeşim olmalıydı çünkü sesi kulağımın zarını patlatacak kadar yakından geliyordu."iyimisin?" Ve benzeri bir çok şey söylüyordu. Burada uyusam olmaz mıydı? Nereye gidiyordum?
Ayaklarımın yerden kesildiğini hissettiğimde burnuma buram buram vanilya kokusu doluyordu. Hayatımda daha güzel kokan az şey görmüştüm, gerçi bu kokunun kaynağını göremiyorum heryer çok bulanıktı ve gözüm açık olunca baş dönmem artıyordu ve bu bende kusma isteğine sebep oluyordu. Kafamı kokunun geldiği yere koydum ve birinin boynuna sarıldım. Uyku beni davet ediyordu ve ve ben davetini seve seve kabul edecektim.
⛓
Başım ağrıyor. Sabah büyük bir baş ağrısıyla uyandım va etrafıma bakındım. Odama ne zaman gelmiştim. Yeşim'e seslendim ama gelmedi. Ayağa kalktığımda başımın ağrısı daha da şiddetlendi. Yeşim'in odasına vardığımda Yeşim odada yoktu. Odaya göz gezdirdiğimde makyaj masasında bir kağıt gördüm. Çalışma odasında olsa pek umursamazdım ama kendi odasında bıraktığına göre not banaydı. Kağıdı elime alıp okumaya başladım. Kağıtta "Aden annem panik atak krizi geçirmiş yine, onun yanına gidiyorum 2 gün yokum. Gece çok içtin başın ağrıyordur muhtemelen ağrı kesici kağıdın yanında. Ağrı kesiciyi içince beni ara. Yeşim" yazıyordu. Ağrı kesici paketini aldım ve mutfağa yöneldim.
Ağrı kesiciyi içmeden önce birşeyler yemem gerekirdi ancak ne hazırlayacağımı bilmiyorum. Dolabı açtığımda cam mataramın içinde yeşil bir içecek vardı. Benim mataramda olduğuna göre biri bana hazırlamıştı. Matarımı aldım ve dolabı kapadım, online marketten böğürtlen parçacıklı yoğurt da söyledim. Televizyonun karşısındaki L koltuğa uzandım ve yoğurdumun gelmesini beklerken bir şeyler izlemeye karar verdim.
Ben ve televizyondaki hayvan belgeseli kesinlikle uyuşmuyoruz ama zaten belgeselle ilgilendiğim söylenemez. Sadece ekrana bakıyorum ve dün gece ne olduğunu düşünüyorum. Aklımda kalan tek şey vanilya kokusu ama bu kokuyu nereden aldım bilmiyorum belkide içtiğim herhangi bir şeyde vanilya özü ya da vanilya şurubu filan vardı ama neden aklımda kaldığı hakkında hiçbir fikrim yok. Bunları düşünürken içerden gelen kapı açılma sesi ile irkildim. Evde tektim.
Ses alt kattaki 2 misafir odasının birinden gelmişti. L koltuğun önündeki kare sehpanın gizli bir bölmesi vardı ve orada tabancam vardı. Tabancayı alıp misafir odalarının olduğu koridora doğru yavaş ve kontrollü adımlarla ilerledim. Banyodan gelen su sesiyle koridorun sonundaki misafir banyosuna silahımın namlusunu çevirdim. İki adım atmıştım ki Banyodan biri çıktı. Alper. Kendisine silah doğrulttuğumu görünce afalladı ve eli beline gitti. Silahımı indirdim ve "Alper ödümü patlattın ne işin var burada senin?!" Dedim, derin bir nefes verdiğimde Alper'de elini belinden çekmişti ve sanki kendi eline sitem eder gibi bakıyordu. "Günaydın" Dedim. Alper avel gibi yüzüme bakmaya devam ediyordu ve biraz daha böyle devam ederse sağlam bir tokatla kendine getirecektim.
Alper yüzünü buruşturup elindeki havluyu bana attı ve "Kızım salak mısın sen, evde tabancaylamı geziyorsun?!" Dedi. Bu gün planları arasında benden dayak yemek mi vardı yoksa ben hanisülasyon mu görüyordum? kaşlarımı kaldırıp Alper'e baktığımda "Kalbime iniyordu be. Yok sen gerçekten ruh hastasısın." Dedi kendi kendine tespit yapar gibiydi. Kollarımı açtım ve "Sana da günaydın Alper." dedim yüzümdeki gülümsemenin yapmacık olduğunu salak olsa anlardı ancak Alper anlamamıştı ve gelip bana sarıldı. "Günay-" dedi ve acı içinde bağırdı. Aşırı tepkileri var, bir de acı eşeğim yüksek diye dolaşır, APTAL. Bana sarıldığında bende ona sarılır gibi ellerini boynuna atıp arkadaki saçlarını çekmiştim. "Evet ruh hastasıyım Alper ve bu ruh hastası seni kıvrandırmayı çok seviyor. Ne yapsak ki şimdi di? Dedim.
Alper kafasındaki elime uzanıp elimi çekmeye çalışmıştı ama canı daha çok acıyınca vazgeçti ve bende o pes edince saçını bıraktım. Zil sesiyle Alper'den ayrıldım, gözlerimi kısıp iki parmağımla gözlerimi göstermiştim ve Alper'de kafasını ovalamakla meşguldü.
⛓
Ben masada yoğurt yiyordum ve Alper'de karşımda beni izliyordu. Yaklaşık 2 dakikadır süren sessizliği bozmak suretiyle "Dün gece ne oldu?" diye sordum. "Ne olsun senin sarhoşluğu yetmiyormuş gibi birde arabamı çaldırdım." Dedi Alper. "Adam gibi anlat Alper. Parça parça sordurma işte, başım ağrıyor zaten." Dedim bezmiş bir ifadeyle.
"Dün gece partiye girerken vale zannedip arabanın anahtarını verdiğim adam vale filan değilmiş, arabayı çalmış şerefsiz. Bütün gece bu gerizekalıyla uğraştık Yeşimle birlikte, işte sabah saat 6 gibi anca alabildik arabayı benim eve uzak mesafedeydik zaten Yeşim'i teyzesi arayınca bende buraya geldim işte." Dedi. Alper yeni geldiyse beni eve kim getirmişti?