Bölüm 3

Zaman geçmiyordu. Her saniye Niss’in zihninde ayrı bir çığlıktı. Nick her gün kısa süreliğine kapıyı açıyor, yemek bırakıyor, sonra yine kilitliyordu.Dokunmuyordu ona.Ama bu, her şeyin normal olduğu anlamına gelmiyordu.Çünkü onu gözleriyle esir alıyordu.Sessizliğiyle. Takıntısıyla.Ve Niss, artık daha fazla kalamayacağını biliyordu.O gün, kapı açıldığında Nick içeri girmedi. Bir tabak bıraktı, sonra diğer odaya geçti.İşte o an…Fırsat.Niss sessizce yerinden kalktı. Ayakları titrese de gözleri kararlıydı. Camın olduğu duvara ilerledi. Parmaklıklar sıkıydı ama alt kenarda gevşemiş bir vida vardı. Son birkaç gündür fark etmişti.Saç tokasıyla yavaşça vida çevirmeye başladı. Ellerini kesiyordu ama umursamadı.Kalbinde tek bir cümle vardı:"Kaçmam lazım. Ne olursa olsun."Sonunda… cam aralandı.Ama dışarısı yüksekti. Üçüncü kat.Aşağı baktığında her şey bulanıklaştı. Dizleri boşaldı.Yükseklik.Yıllardır kabuslarında onu boğan şey.Şimdi gerçekti.Geri adım attı. Ama sonra…Nick’in o sesi yankılandı zihninde:> “Bu evde yükseklik var. Camdan atlarsan... düşersin.”Gözleri doldu."Bunu bile biliyor… beni nasıl bu kadar ezberledi?"Ama sonra elleri cam kenarına tutundu."Beni biliyor olabilir… ama ben artık korkularımı bile onun için yaşamayacağım."Ve atladı.Bir çığlık yankılandı.Hava yüzüne çarptı.Dünya dönüyordu.Kalbi boğazına sıkıştı.Ayakları yere değmeden önce…Her şey karardı.