Bazen zamanın ne kadar hızlı geçtiğini düşünürüm. Dün gece yine bu oldu ve ben, Sude, liseye bir ay kala okul hayatımın en saçma salak dönemini hatırladım. 8. Sınıf. Sınav stresi denen lanetin etki edemediği bir ortamda geçirdiğim, ergenliğin tavan yaptığı ve sınıfın ahır gibi koktuğu o lanet yıl benim için ağustos ayında başlamıştı...
''Sude, kalk bu sene ortaokul bitiyor hayatım, başlamazsa sene de bitemez ona göre. " Annemin hafif cırtlak sesiyle yumuşak yastığımdan kafamı kaldırdım ve saate baktım. 07.30Lanet olsun! Okulu hangi yarım akıllı Ağustos'ta başlatır ki!. Annem bir taraftan da kızıyordu bana: "Alarm kur demedim mi ben sana? " Güneş ışığının gözlerimi kör ettiği o sabah kalkıp okula gittim. İçimden müdüre saydırarak sınıfa girdim ve kankamın sınıfın kapısında dikildiğini gördüm. Bana baktı ve tam olarak şöyle söyledi: "Kız tontiş! Hocalar bu yıl ağzımıza sıçacak." Neye güleceğimi bilememiştim. Söylediği şeye mi, bağırarak kapının önünde söylemesine mi, yoksa tam bunu söylerken müdürün sınıfa girmiş olmasına mı.