Akşam, grubun en zekisi ve mantık abidesi Roda, Svedana'ya bir güzel fırça çekti. Yine ne işlere bulaştın Svedana? Bir gün başımızı belaya sokacaksın, o da kalabalık bir yerde, muhtarın önünde olacak, dedi, sanki mahalledeki dedikodular bile Svedana'nın maceralarından daha masummuş gibi. Keziban ve Yuşimi ise sessizce dinliyordu. Yuşimi, bu macera fikrine içten içe bayılıyordu. Keziban ise muhtemelen yeni bir örgü modelini düşünüyordu.
Sabah erkenden, terk edilmiş lunaparkın paslı kapısı önünde toplandılar. Karşı takım hala ortada yoktu. Yuşimi, yerinde duramıyordu. Ay sıkıldım ben! Gideyim biraz etrafa bakıneyim, belki svedana nın eski manitalsrını görürüm, diyerek cıvıl cıvıl etrafta koşuşturmaya başladı. Sanki her an yeni bir aksiyona atılmaya hazır, pilden fırlamış bir oyuncaktı.
Koşarken, eski bir bilet gişesinin arkasında garip, mor renkte parlayan, avuç içi büyüklüğünde bir küre buldu. Merakla eline aldı. Küreye dokunduğu anda, üzerinde "30" yazan bir geri sayım başladı. Uuy kızlaaar! Bakın ne buldum Üstünde sayılaaar var!" diye bağırdı, sanki elinde piyango bileti değil de, patlayıcı tutuyormuş gibi. Keziban küreyi eline aldı, gözlerini kısarak inceledi. Haah, kesin bu da Svedana'nın eski sevgililerinden biridir, geri sayımla intikam alacak ,dedi, safça. Tam o sırada, geri sayım "0" oldu. Her yer yoğun bir sisle kaplandı. Ayaklarının altından zeminin kaydığını hissettiler. Sanki birdevasa hortumun içine çekiliyorlardı.
Noluyor laaan! Bu ne biçim turnuva Trabzonspor bile böyle maç yapmıyor, diye bağırdı Yuşimi, sesinin yankısı sisin içinde kaybolurken. Kızlar, birbirlerine tutunmaya çalışırken, bilinmezliğin kapısına doğru çekiliyorlardı. Bir portal açılmıştı ve onları bekliyordu.