~24 Kasım 2022~ Saat sabah 12.49 Günlerden Cumartesi.
Murat Mızrak
D. T:22.05.1976
Ö. T:15.11.2022
Babamın mezarına ilk defa geliyorum.
Üzeri mavi güllerle kaplı bir mezar..
Bu kadar mavi gülü buraya kim dikmişti ki?
Babam çok gizemli bir adamdı.
Peki ya annem?
O dikmiş olan bilirdi yinede mezarlık şeyine sorup kimin diktiğini öğrene bilirim.
Babamın mezarı ıslaktı gün aşırı sulandığı belliydi.
Şefin yanına gittiğimde babamın yakın bir arkadaşı olduğunu ve her gün sulayıp ona dualar ettiğini söyledi.
Babam kontrol manyağı bir adamdı ve tanıştığı bütün herkesi bir deftere kayıt ederdi daha önce onun resmini görmediğime emindim.
Bir dakika...
Babam tanıdığı herkesi not ederdi..
O zaman Yonca ve ya Aşeka adına da bir sayfa ve resim bulunması gerekirdi...
Adama teşekkür edip mezarlık dan ayrıldım.
Sıra babamın kayıt defterinde idi.
~§~
Eve geldiğimde annem evde yoktu fazla umursamadım yine babam la tanıştıkları kulübe gidiyordu buna emindim.
Annemin ve babamın odasına girdiğimde her şeyin tıpkı babamın olduğu zaman ki gibi olduğunu fark ettim.
Baba..
Duvarda ki tablo aslında bir kasa kapağıydı.
Tabloyu çıkardığımda kasanın şifresinin aynı olmasını umdum.
Bu sebeple babamın intiharının sebebine belki de Aşeka nın hayatta olduğuna ya da kardeşlerimin ölüm sebepleri ni öğrenecek idim.
Defteri elime aldığımda Aşeka yazan sayfayı aradım ama bulamadım.
Bu sefer yonca yazan sayfayı aradığımda gözüme "kızım" yazan sayfa takıldı.
Bana ait bir sayfa vardı defterinde...
Okumaya başladım..
"Sevgili kızım Kardelen im, belki hiç bir zaman okuyamayacak'sın.
Ama ben seni her zaman sevdim güzel kızım bunu unutma ve seni hiç bir zaman hayal kırıklığına uğratmıyacağım sana verdiğim sözü tutacağıma emin ol."Sevgili baban
Ama babam bana hiç söz vermedi...