Öğrendiğim bu gerçekten sonra tutunamadım.
Babanın bir katil miydi?
Babam ölen kızının ismini bana mı vermişti?
Babam bu zavallı kadına neler yaşatmış?
Yonca kim di? Peki bu ölen kadın Aşeka?
Artık tek başıma bütün her şeyi kaldıramazdım.
Annem bu durumu kaldıramaz.
Peki nişanlım?
En yakın arkadaşlarım?
Onlar bana yardım etmek için her şeyi yaparlardı biliyordum. Hepsini eve çağırıp olanları anlattım.
Kasetleri izlettim, mektubu okuttum.
Ama kimse bana inanmadı.
Bir ay sonra evleneceğim adam hariç.
O bana inanmıştı elimi tutup her koşulda yanımda olucağını söylemişti. Naz, Hilal ve Ece ise benim ile arkadaşlıklarını bitirdik lerini söylediler.
Bir daha onları görmeyecek idim.
Yalnızlık la başa çıka bilirdim.
Sevgilim Mert gittikten sonra bugün lokantaya gidemiyeceğimi patrona söyledim.
Kutunun içerisinde onlarca kaset ve mektup vardı peki okuya bilecek gücüm var mıydı?
Bununla başa çıka bilirdim.
Mektuplarda tarihler yazılıydı kasetler de ise olaylar galiba ilk kasetleri izleyecek idim.
~25 Mart 1997~ Tanıştığımız gün..
Mutlu yıllar sevgilim.
Ben Aşeka.. Kaderimde yine bir kayıp..Bu sefer beni her koşulda seven ve yanımda olan sevdiğim her şeyini kaybettim.
Bugün sevdiğim adam her şeyim öldü.
Çok yanlızım, seni özledim.
Engele yemedim affet beni.
Atlayamadım kurşunun önüne sana söz veriyorum alıcağım intikamını öldüreceğim babamı affet beni affettim seni...
O gün.. Muratla tanışmıştım.
O da sevdiği kadını kaybetmişti ama o sevdiği kadını toprağa değil babasına vermişti..
Babası sevdiği kadına o çirkin gözler ile bakmıştı. Sevdiği kadın ise parasına...
Park da oturup ağlıyordum kaderime yanlızlığıma o da ağlıyordu yanıma geldi derdini anlattı bende ona derdimi anlattım.
Günler birbirini kovaladı tanışmamız dan kısa bir süre sonra sevgili idik ama ikimizin kalbi hala birbirine bağlı değildi.
Babamı öldürdüm.
O babasından intikam aldı o günden sonra artık bir birimize aittik.
Artık beraber yaşıyorduk.
Ben bir hakim olmak istiyordum o aşçı...
Her şey galiba kasım ayında tamamlandı.
O gün artık tamamen benim di tamamen onun dum ama bir gün rüyasında eski sevdiğini sayıklıyordu "Kardelen" evet bir gün kızım olursa ismini Kardelen koyucak.
Bana dedi" Kardelen olsun ismi ona her baktığımda sen gel gözümün önüne sana benzesin. "
Yine mezarlıkdaydım.
"Uzun zamandır yüzüne hasretim.
Evimdeki bütün çeklerin toprağı senin mezarının toprağından..Bir insan toprağı bile kıskana bilir miş. Sevdiğim affet beni...
Seni unutmayacağım....Her kasımın son günü bu mezarlık ta olacağım bana aldığın çicek lerden olacak ellerimde.. "
{Kayıt bitti... }
Artık göz yaşlarımı tutamıyorum.
Bütün her şey üst üste geliyor babam..
Söyle bana baba bu kadın kim, yonca, Kardelen kim? Kimler senin için hayatını feda etti...
Peki ben kimim?
Şimdi babamın mezarl
ığına gitme zamanı geldi..
{Bölüm bitti.. }