|Lütfen beğeni ve yorumlarınızı eksit etmeyin şimdiden teşekkürler >
Eve yorgun argın geldiğimde annem bir yandan teyzem bir yandan beni soru yağmuruna tutmuştu neyse ki babam onları başımdan çekerek rahatlamamı sağladı. Hızlıca odaya giderek kendimi yatağın üzerine bıraktım başımın ağrısı uyumama engel oluyordu ne yazık ki. Bir sağa bir sola dönerken odanın kapısı açılmasıyla kapıya döndüm gelen Yasemin'di. Hemen yatağa gelerek üzerine oturdu. "Ay nasıl geçti? Eminim çok güzeldir. Anlatsana biraz." uyuyamayacağımı anladığımda bende yatakta dikleşerek bağdaş kurdum. Çok sıkı değildi aramız ama ona güvenebilirdim. Hem de akıl danışmak amacıyla olan biteni anlattım. Konuşmam bittiğinde gözleri koskocaman bir Yasemin vardı." Şimdi Berk sana o kadar şey yaptı ama sen intikamını Berk ile almaya çalışacaksın, hem de ona benden uzak dur dedikten sonra." başımla onu onayladım.
"Kusura bakma ama senin aşkın geçmemiş bana unuttum onu sevmiyorum desen de her halinden belli hala sevdiğin. Onunla yan yana gelmek için fırsat kolluyorsun resmen."
"Ne alakası var Yasemin? Onunla güzelce intikam alabilirim. Hem o babamı hastanelik etti, bana neler yaptı." kucağımdaki yastığı ona atarak sözlerime devam ettim. "Şimdi onu hiçbir şey olmamış gibi affetmemi mi bekliyorsun?"
"Bak canım, bebeğim sana ne anlatıyorum ben. Affet demiyorum ki zaten. Siz bir kere oturup konuşsanıza tüm konuları hem çocuk senden özür de diledi."
"Bu yaptıklarını geçirmiyor ama."
"Ama çabalıyor sende görüyorsun bunu."
"Off sus Yasemin senin beni koruman lazımdı. Ne biçim kuzensin." kollarımı göğsümde birleştirerek küsmüş numarası yaparak soluma döndüm. Yasemin bu durumuma gülerken telefonumun bildirim sesiyle komodinden alıp açtım. Gözlerimi büyüterek Yasemin'e döndüm. "Berk mesaj atmış." anında yataktan kayarak dibime sokuldu. "Ne yazmış? Ne yazmış?"
"Daha açmadım dur açıyorum." tam mesajı açacağım sırada Yasemin telefonu elimden alıp yatağa fırlattı. "Ne yapıyorsun sen ya?"
"Hemen açma biraz beklet ondan önemli işlerin var gibi hissetsin." Yasemin'in söylediği şeyler ile ağzım açık kalmıştı. "İşe yarar mı?"
"Ama sen aç tabii sen sevmiyorsun onu." telefonu eline alıp açacağı sırada hızlıca elinden alıp yatağa koydum. "Biraz beklersek sorun olmaz."
Tekrar bildirim sesinin gelmesiyle aynı an da telefona uzandık. Hemen elime alıp açtım ve mesaja tıkladım.
Berk : Ne zaman buluşuyoruz tatlım?
Berk : Aybikk! Neredesin?
"Ben sana dememiş miydim, erkeklerin hepsi aynı işte."Yasemin büyük bir şey yapmış misali havalara girerken ona gülmeden edemedim." Sen nereden biliyorsun acaba? "mesaj kısmına tekrar girerek yazmaya başladım.
Ben : Yarın okuldan sonra buluşuruz. Ama kimse görmemesi lazım, gizli.
Berk : Ne yapacaksın bana öldürecek misin, doğruyu söyle.
Aybike : Evet gelirken kefenini almayı unutma.
Berk : Ölümün senin elinden olacaksa seve seve bebeğim.
Yasemin yanımda eriyip giderken gülerek telefonu kapattım ve arkama yaslandım. "Ben sana diyorum Aybike, köpek gibi pişman bu çocuk."
Sabah erkenden kalkıp hatırlamaya başladığımda Yasemin de erkenden kalkıp hazırlanmama yardım etti ve yapacaklarımı sıralamaya başladı. "Çocuğu görünce hemen erime biliyorum yapmazsın sen ama ben şimdiden uyarayım. "
" Yasemin her gün gördüğüm çocuk zaten." Yasemin yataktan hızlıca kalkarak. "Bugün normal bir gün değil Aybike Eren bugün senin first date'n olacak hem de biricik eniştemle."
"Enişte deme, lütfen." gülerek dalga geçtiğini söyledi ve dolabına giderek birkaç şey çıkardı. Bende salık saçlarımı düzeltmeye çalışıyordum. Yasemin elinde makyaj malzemeleri ile gelip masaya koydu. "Senin de bana yardımın dokunur bir gün kıymetimi bil." diyerek beni karşısına aldı ve hafif bir makyaj yaptı.
"Yasemin cidden bu işte çok iyisin kesinlikle mesleğini böyle bir şey seçmelisin." Yasemin eşyalarını toplarken buruk bir gülümsemenin ardından konuşmaya başladı. "Babam fazla maaşı olan bir iş annem zengin koca istiyor. İkisine de uymuyor makgözlük."
"Anlıyorum benim annem de aynı ama emin ol önemli olan senin istediğin." kafasıyla onaylayarak kapıyı açtı. "Hadi hanımefendi bugün geç kalamazsınız." diyerek eliyle geçmem için yol gösterdi. "Açılın yolu prenses hazretleri savaşa gidiyor. Asla yenilmeyeceği bir savaşa."
***
Zilin çalmasıyla herkes ayaklandı bende hızlıca kimseye görünmeden gitmeye çalışıyordum ki adımın söylenmesiyle olduğum yerde kaldım. "Aybike! Hadi bir kahve içelim güzelim." yavaşça arkama dönerek karşımda gülerek duran Kerem'e gülümsedim. Kaçmak istediğim tek engele yakalanmıştım. Arkada bekleyen Berk gözleriyle me yapacağız der anlamında bakarken kafamı iki yana sallayarak önüme döndüm. Kerem de yanıma gelerek benimle yürümeye başladı. "Nereye gidelim?"
"Şey... Aaa benim bugün annem erkenden eve gel demişti ya. Ben kızmadan gideyim."
"Tamam ama yarın kesinlikle buluşalım." diyip yanağımdan öperek kordiorda hızlıca yürüyerek kayboldu. Gittiğinden emin olunca arkamı döndüğüm an Berk ile aniden karşılaşıp bir iki adım geriledim. "Ne yanaksa bir ben öpemedim."
😻 Bölümü nasıl buldunuz?
