İçeriğe geç

KIZIL ŞEYTAN #AYBER

Bölüm 1 · 3 dk okuma

KIZIL ŞEYTAN #AYBER

Bölüm 1

1

"Belki de tanrı tarafından kalbindeki yükleri azaltmak için gönderilmişimdir ."

Başladığınız tarihi ve saati buraya yazmayı unutmayın >

Teyzemin evinin önüne geldiğimizde yanımda eşyaları zorluklarla taşıyan Oğulcan'a döndüm ikimiz de buraya gelmek istemesek de daha iyi bir seçimimiz yoktu şu anlık . Annem nasıl biriyse teyzem onun iki katıydı ama yüzümüze gülerdi her zaman. Bıkkınlıkla nefesimi dışarıya üfleyerek tekerlekli sandalyeyi ittirmeye devam ettim . Annem kapı zilini çaldığında kapının arkasında bizi beklemiyorlarmış gibi açmıyorlardı . Annem ikinci kere zile uzandığında kapı açıldı ve teyzemin yüzü gözüktü . "Hoş geldiniz." tebessüm ederek babamı içeriye götürdüm oturma odasındaki geldiğimizden oldukça memnun olan (!) kuzenlerime sarılarak köşedeki tekli koltuğa oturdum . Teyzemin üç çocuğu vardı Anıl abim ki bizden bir yaş büyüktü , Yasemin benimle aynı yaştaydı bir de en küçükleri Hakan o da ikinci sınıfa gidiyordu en son . Herkes oturma odasına geldiğinde ortama sessizlik çökmüştü . Bu sessizliği bozan tabii ki teyzem oldu. "Dersler nasıl gidiyor gençler ?"

"Gidiyor işte Aunt nasıl olsun ." Oğulcan'ın geçiştirici sorusu teyzemi pek de memnun etmemişti . Yerinde kıpırdayarak bana döndü . " Bizimkiler takdir getiriyor her zaman ki gibi . Sen ne getiriyorsun Aybike ?"

"Daha bilmiyorum teyze ." gözlerini devirerek anneme döndü ve kendi aralarında konuşmaya başladılar . Herkes bir şeyle ilgilenirken ben de sadece etrafıma bakıyordum. Ne kadar evde olsak da insan rahat edemiyordu kendi evinde olduğu gibi . Tişörtüm çekiştirilmeye başlayınca daldığım yerden gözlerimi ayırıp o tarafa döndüm . "Ne oldu Hakan?"

"Benimle parka gel ."

" Bak çok yorgunum Oğulcan abin gelsin."

"Sisterım ben hayatta gidemem çok çok yorgunum." gözlerimi devirerek ayağa kalktım ve Hakan'ın teyzemden izin almasını bekledim .Biraz hava almak iyi gelirdi .Hoplaya zıplaya yanıma geldiğinde kolundan tutup dışarı çıktım . "Gidiyoruz ama söyleyeyim çok durmam ."

"Tamam abla , tamam. Görüşmem var hadi acele et ." gözlerimi büyüterek ona döndüm."Ne görüşmesiymiş o ?"

"Sevgilimle ." duyduğum şeyle kahkahalar atarken Hakan bana sinirli gözler ile bakıyordu. Kendimi ne kadar tutmaya çalışsam da o çoktan sinirlenip önden yürümeye başlamıştı . "Dur . Bekle bak vallahi şaka yaptım."

Bankta onu izlerken kendimi gülmekten alıkoyamıyordum bu tarafa baktığını gördüğümde hızlıca kafamı çevirerek başka yöne bakmaya başladım . Göz göze geldiğim kişiyle ağzım açılırken kaşlarım çatılmıştı . "Berk."

Yerimden kalkarak hızla onun olduğu yere doğru ilerlemeye başladım . Kaçmak için birkaç hamle de bulunsa da onu gördüğümü bildiği için yerinde beklemeye başladı . "Senin ne işin var burada ?"

"Naber bebeğim?" ikimizin de aynı an da konuşmasıyla gülmeye başlamıştık . Göz göze geldiğimizde hemen toparlanıp elimi belime yerleştirdim . "Evet Berk burada ne işin var ?"

"Geçiyordum seni görünce durdum işte."

"Berk buna inanmamı mı bekliyorsun?"

Elini saçlarının içinden geçirip tekrar bana döndü ."Imm...Evet ."

"Yapma yanarız." söylediğim şeyin farkına vardığım gibi elimle ağzımı kapattım , aklım başımda değildi ki . "Ne dedin tatlım ?"

"Yok bir şey de neden geldiğini söylemeyecek misin ?"

"Belki de tanrı tarafından kalbindeki yükleri azaltmak için gönderilmişimdir ."dediği şeyle gülümserken kolunu yanındaki ağaca yaslamıştı .

"He canım he ." gülümsememe devam ederken arkasından gelen Yasemin'i görmemle telaşlanıp ittirmeye başladım ağaçların arkasına geldiğimizde hala söylemeye devam ediyordu ." Kızım ne yapıyorsun kaçıracak mısın beni?" kendi söylediklerine gülmeye devam ederken ben de bizimkileri gözetliyordum ." Sakın gelme tamam mı , git hemen ."

"Sevgilinle falan mı buluşacaksın yoksa ? Bakayım ben de ."

"Aynen aynen hadi git ." onu orada bırakmamla ağaçların arkasından çıkıp bizimkilerin olduğu tarafa yürümeye başladım . Yasemin Hakan ile oynarken Anıl abim de banka oturmuştu hızlıca yanına gidip oturdum . "Siz ne zaman geldiniz Anıl abi , ben de işte lavaboya gittim de tutamadım malum sen de biliyorsun .

"Nasıl yaptığını da anlatacak mısın Aybike ?"

"Ay yok tabii ki abi ." derin bir nefes alıp Berk'in olduğu tarafa baktım arabasına oturmuş bize bakıyordu , elimle git işareti yaptım ve önüme döndüm ."Hadi Aybike kalkalım ." Anıl abim bizimkilere de seslendi ve eve doğru yürümeye başladık Berk'in olduğu tarafa baktığımda hala orada olduğunu gördüm o an arabasını çalıştırıp önümüzden geçerek hızlıca sokaktan çıktı . Gittiği yola bakarken Yasemin koluma girip yavaşlattı beni ." Ay arabadaki çocuğu gördün mü ? Acayip yakışıklıydı. "

"Öyledir."

Bölüm sonu

2 yorum

  • Ay çok güzel olmuş repliklerini k9nuşma tarzlarına dikkat etmişsin çok güzel bir şey hayatımda okuduğum en duygulu en anlamlı kitap oldu ellerine sağlık başarılarının devamını dilerim

  • İlk bölüm için fazla olayların ortasından başlanmış fakat ben sevdim :)