Bölüm 1

1880'li yıllarda sisli ve hafif yağmurlu bir gündü. Gazeteler yine korkunç efsane Draculayı anlatıyordu. Ne kadar korksamda bu koca malikenede güvende ve yalnızdım. Pencereme vuran yağmur damlalarının sesi, gazetedeki o tekinsiz satırların soğukluğunu biraz olsun hafifletiyordu. Tahta parkelerin koca evde çatırdaması beni ara sıra irkiltse de, kalınalı kapıların ve kilitli pencerelerin arkasında o yaratığın bana asla ulaşamayacağını biliyordum. Arkamdan bir ses geldi "Lady Lenora tavan arası boşaltılacak eşyalarınız varsa emredin söyleyeyim alsınlar" cevapladım "Rica ederim ben çıkar alırım hem anılarımı hatırlarım" hizmetli başını biraz eğip odadan çıktı, çekilince yine düşüncelerime daldım. Nişanlımın geldiğini sanmıştım, her gün malikaneye geliyordu ve benimle gerçekten ilgileniyordu ya da ben öyle sanıyordum. Artık Tavan arasına çıksam iyi olucak diye düşünüp yatağımdan kalktım. Merdivenlerden çıkarken bir yandan da elbisemin eteğini düzelitiyordum. Yukarı çıktım çok tozluydu birkaç tablo ve resimlere baktıktan sonra gözüme bir sandık çarptı. Eğilip kilitteki kalın toz tabakasını elimle sildim; kilit şaşırtıcı bir şekilde zorlanmadan, hafif bir tıkırtıyla açıldı. Sandığı araladığımda karşıma birkaç sararmış fotoğraf ve üzerindeki kırmızı balmumu mührü henüz bozulmamış ağır bir zarf çıktı. Zarfın mührünü kırıp içindeki sararmış kâğıdı açtığımda, ailemin geçmişine dair sarsıcı bir gerçekle yüzleştim. Zarfın içinde, ailem ile Kont Dracula arasında yıllar önce yapılmış gizli bir anlaşma duruyordu. Anlaşmaya göre o yaratık, benim güvende kalmam ve bana asla zarar verilmemesi şartıyla ailemin topraklarına ve bu malikaneye adım atmayacaktı. Karşılığında ailemin ona ne vaat ettiği kâğıtta karmaşık ve karanlık sembollerle gizlenmişti; ailem beni korumak adına o yaratıkla ağır bir pazarlığa oturmuştu. Ancak kâğıdın sonundaki kanla atılmış imzanın altında tüyler ürpertici tek bir kural yazıyordu: Anlaşmanın tek bir maddesi dahi bozulursa, Dracula gelip beni alacaktı. Pencereme vuran her bir yağmur damlası şimdi bana güveni değil, üzerimde dolaşan o tehlikeli gölgeyi fısıldıyordu. Zarfı göğsüme bastırırken içimi amansız bir korku kapladı; beni koruyan bu kalın duvarlar aslında sadece tek bir hatasına bakıyordu.