Yaklaşık on dakikadır açılmayan kapının önünde birbirimize bakıyorduk.En sonunda anlaşmış gibi geri boş alanın ortasına geçip oturduk. yapabilecek tek şey beklemekti sanırım.yanımda bir sırt çantasından başka birşey yoktu çantamdan aynamı çıkartıp saçlarımı düzeltirken Şafak "Aynan sanki eskilerden kalan eşyalara benziyor" dediğinde anlatmaya başlamıştım.
"Anneme büyük annesinden kalan bir aynaydı.Ailem trafik kazasında hayatını kaybettiğinde bana uğursuzluk getirmesine rağmen bu aynayı hiç yanımdan ayırmadım annem buna çok değer verirdi" diye tamamladiğimda Şafak'ın gözleri aynanın kenarlarındaki kızıl kıvrımlarla oynayan parmaklarımı izliyordu."Kardeşin varmıydı?"diye sorunca dudaklarımdan sadece "Pınar" çıkabildi başka birşey diyemedim.Aynayı çantama koyarken gördüğüm son şey Naz'ın kapalı gözlerinden gelen bir damla yaştı Arda da görmüş olacak ki içi acımıştı sanki onun ağlamasına.
Bir kaç kutu oyunu daha oynamıştık daha sonrasında uykum gelmeye başlamıştı aynısını diğerleride düşünmüş olacak ki Şafak yere uzandı cenin pozisyonun da. Arda da yere uzanıp kollarını başının arkasında birleştirince Naz ile birbirimize bakmaya başladık hiçbisey yok gibi uyuyacakmıydık diye dusundugumuzu saniyordum ama Naz öyle düşünmemişti sanırım Arda'nın yanına yatıverdi.
Bacaklarımın yaninda uyuyan Şafak'a baktığımda saçları yine tuafça hoşuma gitmişti. Dokunmak istemiştim.Dokunsam kızarmı diye içimden geçirirken parmaklarım yavaşça saçlarında gezinmeye başlamıştı bile.Uykum gelince bende dayanamadım Şafak'ın yanına kıvrıldım.Bebek gibi yavasca bana dönüp bedenime sokulunca sıcacık olmuştum sarıldım yavasca koca bebek diye mırıldandım sonra uzun bedenine bakarak.
Yaklaşık bir saat uyumuştuk sanırım uyandığımda Arda ve Nazında sarıldığını görünce gülmüştüm gerçekten soğuktu ama Ardanın ertesi tüm gün boyunca bu anı bana anlatacağı aklıma gelince gözlerimi devirdim kendi kendime.Koca bebek uyanmis olacak ki oturmuş kollarını açarak esniyordu tipine bakıp iç çekmiştim çok güzeldi."Eh açmadılarmı kapıyı hala" dediğinde "Açmaları için herhangi bir faaliyette bulunmadık" diye ekledim.Telefonlarımızı odamizda bırakmamızda bizim aptallığımızdı buraya biri gelip kapıyı açana kadar burda kalmak zorundaydık burada iki haftada bir spor yapılırdı ve bu salonun açılacağı tarihe bir hafta daha olduğu anlamına geliyordu."Uğraşacak başka bir şeyler bulsak iyi olur" dedi Naz. "Bir hafta uyuma fikri de güzel aslında" dediğimde hepsi bana ters ters bakmaya başlamıştı.
Yere kıvrılıp gözlerimi kapattım.
"Ayla"
"Ayla uyansana kızım"
diyen Arda'nın sesiyle uyandım.
Esnemeye çalıştığımda kollarımın tutulduğunu hissetmemle başımı kaldırdım Şafak'ın gözlerinin beni izlediğini görünce utanmıştım kollarının arasına sıkıştırmıştı beni ama üşüyordum buna rağmen.
"bir durda ateşine bakalım geçecek"diyen sesiyle tuaf bakışlar attım etrafıma "Ateşim mi var?"
"Titriyorsun" dediğinde iyice üşümüştüm sanki.
"Çok ateşi var birşey yapmalıyız birşey yapmalıyız" diye sinirle bağırmaya başlayınca sinirli halinin çok ürkütücü olduğunu farkettim.Naz ise bacaklarıyla bağdaş kurmuş uzgunce beni izliyordu.Son hatırladığım Arda'nın bağırarak kapıyı yumruklayan sesiydi sonra uyuyakaldım sanırım ..
3 saat sonra.
"Ayla uyan hadi güzelim" dedi Şafak sesleri az az duyuyordum birdakika güzelim mi? sinirli bi insanim böyle şeyler söylenince yumuşuyordum söylememeliydi. kollarını hala bedenimde hissediyordum bir de ıslak bez gibi birşeyler sanırım. Gözlerimi açtığımda dört kafanın bana bakmasını beklemiyordum tabiki yine Arda'nın odasındaydık. Naz soğuk suya koyup suyunu sıktığı bezi tekrar alnıma yasladı,sonrada kollarıma çok soğuktu.Arda'nın
"Ayla bir saattir uyuyorsun" demesiyle ikiside başını salladı."Mümkünse biraz daha uyumak isterim" diye mırıldandım.Naz bana zorla bir iki ilaç verdikten sonra odadan çıktı ikisi Arda yanımdaki koltuğa otururken ben de gözlerimi tekrardan kapatıp uyudum.
